به گزارش بولتن نیوز، وی در گفتگو با
خبرنگار سینماپرس افزود: گروه سینمایی هنر و تجربه نه فقط خود راه درست
سینما و فیلمسازی را نمی داند بلکه در جهت هدایت هدفمند از سینماگران جوان و
پرورش آن ها برای فردای سینمای کشور کاری نمی کند و نهایت فیلم های آن ها
را به نمایش می گذارد و به جای نشان دادن در دانش و تجربه ورود به سینمای
حرفه ای ایران در ورود به جشنواره های خارجی و خارجی پسندی را به آن ها می
نمایاند.
آذین تأکید کرد: آزمایشگاه هنر و تجربه با
اکران ۱۰ فیلم جدید و نمایش مجموعه آثار ناصر تقوایی شامل فیلم های: «کشتی
یونانی»، «تعزیه» و «تمرین آخر» برای کسب اعتبار همچنان به کار خود ادامه
می دهد و نادیدنی هایی از کارآموزی و تجربه گرایی هنرمندانی از نسل جوان
سینماگر را با تمام ضعف ها به نمایش در می آورد. اقدامی که در میان ۱۰ فیلم
اکران شده ۲ فیلم مستند هستند و ۲ فیلم دیگر از زاویه نگاه غیر عادی ۲
شخصیت غیر معمولی قصه فیلم ها را بازگو می کنند. هر ۱۰ فیلم به جز فیلم
«سرزمین رها» کاملاً تجربی هستند و تلاش های سازندگان شان در بازی با
دوربین، موضوعات، تابوها و ساختارهای سینمایی به نمایش می گذارند.
این منتقد سینما سپس به نقد فیلم های تازه اکران شده در این گروه به اصطلاح سینمایی پرداخت و گفت: «مینور-ماژور»
ساخته علیرضا رسول نژاد موضوع گمگشتگی را از زبان یک راوی حکایت می کند.
این راوی روایتگر ماجرای یک گروه فیلمبرداری است که سوژه گم شدن را به
تصویر می کشد. «مینور-ماژور» به شیوه سیال ذهن در ۱۱ اپیزود تکه هایی از
موضوعات مختلف در ارتباط با زندگی انسان امروز را با کلام ناصر طهماسب
بازگو می کند. استفاده تجربی از شیوه پردازش تجربی، موضوعی سیال ذهن،
فیلمنامه معمولی، بازی سازی های کمرنگ و خامدستی های تصویری از نکات ضعف و
فیلمبرداری به نسبت خوب، ریتم مناسب و موسیقی هماهنگ با موضوع و کلنجار با
فرم و محتوا امتیازهای فیلم مستند تجربی «مینور-ماژور» را تشکیل می دهند.