همه چیز در مورد خود شناسی + نظر اسلام و دانشمندان دین
خودشناسی چیست؟
خودشناسی درلغت به معنی: اطلاع بر خود و شناخت خود. خودشناسی در اصطلاح دینی یعنی تهذیب و تزکیه ی نفس و مبارزه با رذایل اخلاقی و حرکت در مسیر تکامل اخلاق فاضله.
برای کسب آگاهی، بروز استعدادها، تقویت اراده و اعتماد به نفس و داشتن افکار مثبت و واقع بینانه، خودشناسی لازم است. همچنین حرکت به سوی معبود، کمال و پرواز به سوی ابدیت و رسیدن به اوج ملکوت با خود شناسی میسر است.
خود شناسی در کلام بزرگان
خودشناسی خداشناسی است ، نظیر حدیث: من عرف نفسه فقد عرف ربه. آیت الله محمدتقی مصباح یزدی می فرماید: برای موجودی که فطرتاً دارای حب ذات است، کاملاً طبیعی است که به خود بپردازد و در صدد شناختن کمالات خویش و رسیدن به آنها باشد. از این رو درک ضرورت خودشناسی، نیازی به دلیل های پیچیده ی عقلی و نقلی ندارد.
غفلت از این حقیقت و سرگرم شدن به چیزهایی که در کمال و سعادت آدمی مؤثر نیست، امری غیر طبیعی و انحراف آمیز است که باید علتش را جستجو کرد و راه سلامت و نجات از آن را شناخت. همه ی تلاشهای انسانی اعم از علمی و عملی، برای تأمین لذایذ و منابع 12- غرر الحکم و درر الکلم، ص 187.
13- المیزان، ج 6، ص 208، ذیل آیة 105 سورة مائده.
14- ذاریات ، آیه 21.
15- محمد رضااکبری، معرفت نفس درنگاهی نو، ص 32.
16- شمس، آیات 7 و 8.
17- المیزان ، همان.
18- جمعه، آیة 3.
19- زخرف، آیات 22 تا 24.
20- احزاب ، آیة 67.
21- مدثر ، آیة 17 تا 20.
22- برگفته از کتاب اخلاق و بینش اسلامی دورة کاردانی تربیت معلم.
23- نهج البلاغه ، خطبة 42.
24- همان، حکمت 81.
25- همان ، خطبة 86.
از 313monji.parsiblog.com