در حالی که دونالد ترامپ خود را معمار صلح خاورمیانه معرفی میکند، واقعیت میدانی چیز دیگری میگوید.
جوان آنلاین: دونالد ترامپ در بازگشت پرهیاهوی خود به صحنه بینالملل، بار دیگر تلاش کرد با زبانی آمیخته از خودستایی و نمایش، خود را ناجی صلح در خاورمیانه جلوه دهد. سخنرانی او در کنست اسرائیل، با عباراتی، چون «جنگ تمام شد» و «طلوع صلح جدید» همراه بود، اما هیچیک از نشانههای صلح واقعی در میدان دیده نمیشود.
واقعیت این است که جنگ به پایان نرسیده، تنها از قاب رسانهای کنار رفته است. آنچه ترامپ صلح مینامد، در عمل یک آتشبس ناپایدار و شکننده است که نه بر گفتوگو و عدالت، بلکه بر معامله، فشار و منافع کوتاهمدت قدرت استوار شده است.
در واقع، ترامپ پروژهای را دنبال میکند که هدف آن بازتعریف مفهوم صلح بر پایهی قدرت نظامی و نفوذ سیاسی آمریکاست. توافق موسوم به «آتشبس غزه» در ظاهر به پایان درگیریها منجر شد، اما در عمق خود سازوکاری پیچیده برای حفظ کنترل و مهار منطقه ایجاد کرده است؛ سازوکاری که بیشتر به «مدیریت بحران» شباهت دارد تا حل بحران.
صلحی بدون طرفین واقعی
توافق ۲۰ مادهای که ترامپ و متحدان عربش از آن بهعنوان نقطه عطفی در تاریخ منطقه یاد کردند، حتی امضای طرفین درگیر را ندارد. در هیچ سند رسمی، امضای نمایندگان مردم فلسطین یا گروههای مقاومت دیده نمیشود. امضاکنندگان، بیشتر دولتهایی هستند که سالهاست در حاشیه معادلات خاورمیانه نقش میانجی یا ناظر منفعل را بازی کردهاند.