آشنایی با خواص لبو و آب آن
لبو همان چغندر پخته است. در زبان آشور و بابل چغندر را لپتو میخواندهاند و در آرامی لپتا و لیپتا مینامیدهاند و بعید نیست که اصل لبوی فارسی همین باشد.
لبو را می توان در دسته مواد غذایی میوه و سبزیجات قرار داد . این میوه که معمولا دارای رنگ سرخ می باشد در فصول های سرد سال مورد توجه عموم مردم قرار میگیرد. این میوه که طعم شیرینی را دارد می تواند برای بدن مفید باشد.
طبع لبو
از لحاظ طب سنتی، لبو دارای طبع معتدل می باشد.
ارزش غذایی لبو
در یک فنجان چغندر (لبو) خام، حاوی 58 کیلوکالری انرژی، 13 گرم کربوهیدرات (شامل 9 گرم قند و 4 گرم فیبر) و 2 گرم پروتئین است. همچنین 1% از نیاز روزانه به ویتامین آ، 2% از نیاز روزانه به کلسیم، 6% از نیاز روزانه به آهن و 11% از نیاز روزانه به ویتامین C را تأمین می کند. چغندر، منبع غنی ای از فولات و منگنز، ویتامین B1، B2، B5، B6، پتاسیم، منیزیم، فسفات، روی، مس، کولین و بتائین می باشد.
خواص لبو
لبو بسیار کمکالری و کمچربی (شامل فقط 45 کیلوکالری به ازای 100ردن لبو پرهیز کنند، این سبزی به دلیل داشتن بتائین باعث افزایش سطح کلسترول کلی در بدن می شود. افرادی که ناراحتی های کلیوی دارند قبل از مصرف هر ماده ای که بتائین دارد باید برای جلوگیری از عوارض آن با پزشک خود مشورت کنند.
4- مصرف لبو باعث کاهش محسوس فشار خون می شود و برای افرادی که فشار خون بالا دارند توصیه می شود. اما باید به یاد داشته باشید که مصرف همزمان داروهای کاهش فشار خون و لبو همزمان با هم باعث پایین آمدن بیش از حد فشار خون شده و خطرناک است. بنابراین اگر داروهای مربوط به فشار خون مصرف می کنید باید در مصرف لبواحتیاط کنید.
5- مقدار بالای اگزالات در لبو امکان تشکیل سنگ کلیه را در بدن افزایش می دهد. اگر شما سابقه داشتن سنگ کلیه دارید از مصرف بیش از حد چغندر بپرهیزید.
6- نوشیدن آب لبو باعث گرفتگی تارهای صوتی و اشکال در صحبت کردن می شود. این مشکل در صورت زیاده روی در مصرف آب چغندر روی می دهد.
بیشتر بخوانید: درباره راه های درمان سنگ کلیه