معنی بیت ” سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز “

درباره معنی و مفهوم شعر سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز ، مرده آن است که نامش به نکویی نبرند

در ادامه با معنی و مفهوم این بیت از سعدی آشنا می شوید. با دانشچی همراه باشید.

معنی بیت سعدیا مرد نکونام نمیرد هرگز

1- یعنی همیشه از انسان های بزرگ به نیکی یاد می شود حتی اگر جسم آنها در این دنیا نباشد، آثار آنها همچنان باقی مانده و با مرگشان هیچ گاه یاد و خاطرشان فراموش نمی گردد.

مانند امام حسین علیه السلام که چندین قرن است که شهید شده و از وجود ایشان محروم گشته ایم اما همچنان نام زیبایشان بر زبان ها جاری است گویی هیچ گاه نمرده اند.

از طرف دیگر، مرده واقعی کسی است که طوری زندگی کند که مردم هیچ گاه از او به نیکویی یاد نکنند؛ مانند شمر، یزید، معاویه و ظالمان دیگری که هرگاه یادی از آنها می شود لعن و نفرین های مردم سویشان روانه می گردد!

2- انسان های خوب هیچ گاه نمی میرند. حتی زمانی که از دنیا بروند یادشان زنده است و نامشان بلندآوازه است. در دانشچي

3- در این بیت، جناب سعدی مرده واقعی را کسی می داند که در دیگران در شکم مادر و پشت پدرند

گوسفندی برد این گرگ معود هر روز

گوسفندان دگر خیره در او می‌نگرند

آن که پای از سر نخوت ننهادی بر خاک

عاقبت خاک شد و خلق بدو می‌گذرند

کاشکی قیمت انفاس بدانندی خلق

تا دمی چند که مانده‌ست غنیمت شمرند

گل بی خار میسر نشود در بستان

گل بی خار جهان مردم نیکوسیرند

سعدیا مرد نکو نام نمیرد هرگز

مرده آن است که نامش به نکویی نبرند

شعر از سایت گنجور

بیشتر بدانید: در مورد زندگینامه‌ی سعدی

اختصاصی-دانشچی

منبع  : دانش چی