تحقیق درباره بیماری تب کریمه کنگو
تب کنگو مشهور به تب خونریزیدهنده کریمه-کنگو یک بیماری حاد تبدار و خونریزی دهنده است که از طریق گزش کنه یا تماس با خون یا ترشحات یا لاشه دام و انسان آلوده منتقل میشود. بیماری اولین بار در سال ۱۹۴۴ در کریمه اوکراین شرح داده شد و نام تب خونریزی دهنده برای آن اعلام شد.
در سال ۱۹۶۹ معلوم شد بیماریزای ایجادکننده تب خونریزی دهنده در کریمه مشابه همان بیماری است که در سال ۱۹۵۶ در جمهوری دموکراتیک کنگو مشاهده شدهاست. از این رو با توجه به مشابهت نشانهها در هر دو مکان، به بیماری، نام کنونی داده شد. تب خونریزیدهنده کریمه-کنگو در انسان، بیماری شدیدی همراه با مرگ و میر حدود ۳۰ ٪ ایجاد میکند و شیوع بیمارستانی آن نیز بسیار بالا است.
مشخصات عامل بیماری
عامل بیماری ویروسی از خانواده Bunyaviridae و جنس Nairovirus است. این ویروس دارای پوشش پروتئینی است و قطر ساختمان آن ۸۵ تا ۱۰۰ نانومتر است و از گروه آرانایهای تک رشتهای است. مقاومت ویروس در برابر گرما کم است و در دمای ۵۶ درجه سلسیوس به مدت ۳۰ دقیقه از بین میرود؛ بنابراین پختن گوشت یا پاستوریزه کردن شیر باعث از بین رفتن تا ۲۴ ساعت قابلیت انتقال از بدن فرد متوفی به افراد دیگر را دارد و با توجه به انتقال سریع بیماری از طریق مخاط، ترشح و خون متوفی به افراد دیگر، بیماران فوتی با رعایت شرایط بهداشتی، در کاورهای مخصوص و پلمپ شده، توسط افراد مجهز به لباسهای مخصوص به خاک سپرده میشوند.
گفتنی است به علت خطر ابتلا، بدن این بیماران بدون غسل و کفن به خاک سپرده میشود. حداقل عمق برای خاکسپاری شدن باید ۲ متر باشد. علاوه بر این، سطح بدن بیمار و همچنین سطح کاورها باید توسط محلول ضدعفونیکننده، همانند آب ژاول (هیپوکلریت سدیم) پوشانده شود.
در ایران در مواردی گفته شدهاست که اجساد بیماران ناقل تب کریمه کنگو در زمان خاکسپاری، توسط سفته آهک آهک پوشانده و در تابوت پِرِسشده به خاک سپرده میشوند تا از احتمال شیوع بیماری در محل خاکسپاری جلوگیری شود. اگرچه در دستورالعملهای بینالمللی، استفاده از آهک ذکر نشده است.
پیشنهادی: بیماری مالاریا را بیشتر بشناسید!