فلسفه و تاریخچه پیاده روی روز اربعین
پیاده روی اربعین
پیاده روی اربعین عبارت است از حرکت شمار زیادی از مسلمانان شیعه به سمت شهر کربلا، در جنوب بغداد، به منظور جمع شدن همهٔ آنها در چهلمین روز پس از سالگرد شهادت امام حسین علیه السلام است.
راهپیمایی اربعین، پیادهروی شیعیان از نقاط مختلف عراق به طرف کربلا به مناسبت اربعین حسینی برای زیارت اربعین است. در زمان حکومت صدام حسین محدودیتهایی در اجرای این مراسم اعمال شد، ولی با سقوط حزب بعث در سال ۲۰۰۳م، این مراسم احیاء و هر سال شیعیان از کشورهای دیگر مانند ایران خود را برای روز اربعین به این مراسم میرسانند.
زیارت اربعین از اعمال مهم و وِیژه شیعیان است که هر ساله شیعیان زیادی به صورت پیاده به سوی کربلا برای زیارت امام حسین (ع) می روند. این سنت از قدیم الایام درمیان شیعیان مرسوم بوده است. علمای شیعه هم به این امر اهتمام ویژه ورزیده اند.
تاریخچه و فلسفه پیاده روی اربعین
پیادهروی و زیارت حرم مطهر امام حسین (ع) در روز اربعین ریشه تاریخی دارد چرا که جابر بن عبدالله انصاری و عطیه عوفی در سال ۱۲۸۱ قمری با پای پیاده از مدینه حرکت کردند و در صبح اولین اربعینی که از شهادت وند
زوار ایرانی معمولا در روزهای ۱۶ و ۱۷ صفر پیاده روی خودشان را شروع می کنند.
به علت کثرت جمعیت و در مضیقه بودن موکب ها در (زمان) تاریخ های ۱۷ تا ۱۹ صفر پیشنهاد می شود زوار ایرانی مخصوصا خانواده ها و کسانیکه توی کاروانشان خانم حضور دارند در روزهای ۱۳ تا ۱۵ صفر عازم کربلا شوند
خیلی از کارشناسان دینی معتقدند که زیارت اربعین لازم نیست درست روز چهلم اباعبدالله باشد و از ۱۰ تا ۲۰ صفر می توانید به زیارت بروید و ثوابش را ببرید. پس می توانید طوری برنامه ریزی کنید که در شلوغی های مسیر پیاده روی و شهر کربلا و حرم امام حسین (ع) و حضرت عباس (ع) اذیت نشوید.
تجربیات پر کاربرد سفر اربعین را برای مسافرین اربعین از قسمت نظرات ارسال کنید.
بیشتر بخوانید: درباره پاسداشت ارزش های قیام عاشورا
تحقیق درباره فلسفه پیاده روی اربعین _ دانشچی