آشنایی با معنی و مفهوم شعر سپیده دم نزار قبانی
در این پست، معنی و مفهوم شعر سپیده دم از کتاب فارسی دهم را برای شما دوستان عزیز آماده کرده ایم. با دانشچی همراه باشید.
معنی شعر سپیده دم
1- تو را «جنوب» نامیدم
ای که ردای حسین را بر دوش
و خورشید کربلا را در بر داری
ای سرخ گل که فداکاری پیشه کردی
ای انقلاب زمین که با انقلاب آسمان برین
پیوند خوردهای
ای سرزمینی کز خاکت
خوشههای گندم میروید
و پیامبران برمیخیزند.
معنی: تو را جنوب نامیدم، ای سرزمینی که [در مبارزه با ظلم و شهادتطلبی] پیرو امام حسین(ع) هستی و اوست که اهدف تو را روشنی میبخشد. ای سرزمینی [که به خاطر خون جوانانت] مثل گلی سرخ هستی و فداکاری را روش خود قرار دادی. ای سرزمینی که به انقلاب زمینیات رنگ و روی انقلاب آسمانی و خدایی بخشیدی. ای سرزمینی که از خاکت خوشههای گندم که نشانه برکت و سرسبزی است و پیامبران که نشانه مقدس بودن آن است برمیخیزند.
2- تو را جنوب نامیدم
سرور باران و فصل ← اغراق
تو را عطری…، تو را پرستو… ← تشبیه
پرستو ← نماد میهنپرستی و تولد دوباره
دریا متنی نیلگون ← تشبیه
علی و مریم ← نماد مردان و زنان لبنانی
به انتظار مهدی ← تلمیح به انتظار برای ظهور مهدی موعود(عج)
تاریخ… به یاد خواهد آورد ← تشخیص
معرکه ← ایهام (1- جنگ ـ 2- نام روستایی در جنوب لبنان که زادگاه پدران امام موسی صدر بوده است)
صدر ← ایهام (1- امام موسی صدر ـ 2- سینه)
خاک ← مجاز از سرزمین
شرافت خاک ← تشخیص
نخل، عنب، تاکستان ← نماد برکت، سرسبزی، روزی ـ مراعات نظیر
درهای امید و روشنایی ← استعاره
درِ امید و روشنایی گشودن ← کنایه از امیدوار کردن