همه چیز درباره بیماری گال و درمان آن
بیماری گال (به انگلیسی: Scabies) یک بیماری انگلی خارش دار است که عامل آن بندپایی از گروه هیرهها به نام هیره خارشی می باشد. در ادامه با این بیماری پوستی آشنا می شوید. با دانشچی همراه باشید.
مشخصات هیره، عامل گال
هیرههای خارشی موجوداتی شبیه کنه اما بسیار کوچکتر و میکروسکوپی و مادههای آنها با طولی در حدود ۰٫۴۵ تا ۰٫۳ میلیمتر هستند. مایت (mite) یا هیره عامل بیماری گال، بنام سارکوپت اسکیبی (sarcopt scabie) نوع انسانی است که ۸ پا دارد.
نوع حیوانی باعث گال نمیگردد و حیوانات نقشی در انتقال گال ندارند. مایت توسط چشم دیده نمیشود و تنها در لایه اپیدرم یعنی سطحیترین لایه پوست زندگی میکند و طول عمر آن ۳۰ روز است. انواع ماده مایت روزانه تا ۹۰ تخم میگذارندکه در عرض ۱۰ روز بالغ میشوند و از این رو افراد بالغ مبتلا به گال بهطور متوسط حداکثر ۱۰۰ مایت بالغ در پوست خود دارند.
علت بیماری گال
این بیماری از شایعترین بیماریهای پوستی خارشدارنین به دلیل بروز مقاومت به آن، در حال حاضر داروی خط اول نیست و در بعضی مناطق کاربرد آن ممنوع شدهاست.
پماد کروتامیتون را باید بیشتر یک داروی کمکی دانست تا درمانی. این دارو در بعضی منابع برای کودکان توصیه شده ولی بنا به اظهارات CDC اداره FDA آن را برای مصرف در کودکان تأیید نکردهاست.
پماد گوگرد یا سولفور با غلظت ۱۰٪-۵٪ و اغلب به صورت ۶٪ در نوزادان که داروی پرمترین توصیه نشدهاست، کاربرد دارد. در شیرخواران کمتراز ۲ماه درمان سولفور ۶٪ در وازلین که برای سهدورهٔ متوالی ۲۴ ساعته بهکار میرود.
باید توجه داشت که درجاتی از خارش و ضایعات پوستی علیرغم درمان مناسب ممکن است تا ۴–۲ هفته پس از درمان همچنان باقی بماند و این امر نباید به منزله شکست درمان تلقی گردد.
بیشتر بخوانید: همه چیز درباره بیماری بری بری و علائم آن
منابع: ویکی پدیا-نمناک