راسوها و زندگی آن ها
راسو چیست؟
راسوها ( در متون طب سنتی با نام عربی آن دلق که خود معرب دله فارسی است) سردهای از پستانداران گوشتخوار و کوچکاندام هستند که بدنی کشیده و باریک و دست و پاهایی کوچک دارد. گردن این جانور کشیده و دمش نسبتاً بلند و پر مو است. گونههای مختلف راسو از ۱۲ تا ۴۵ سانتیمتر درازا دارند. خز برخی گونههای راسو در زمستان کاملاً سفید میشود. تمام انواع راسوها توانایی خوبی برای بالا رفتن از درخت و کندن زمین دارند. راسو در خانوادهٔ راسوئیان قرار دارد.
انواع راسو
- راسوی دمزرد
- تیرهراسوی اروپایی
- راسوی کوهی اندونزی
- موشخرمای پاسیاه
- راسوی کوچک کوچکترین گونه این سرده و تنها راسوی بومی ایران
- راسوی آمازون
- راسوی کلمبیا
- راسوی دمدراز
- راسوی ژاپنی
- دو غده در نزدیکی مقعد راسو وجود دارد که ماده بد بویی تولید می کنند و زمانی که جانور در معرض تهدید قرار می گیرد این ماده را منتشر می کند. این ماده برای قربانی مضر نیست اما تا چند روز نمی تواند از شر این بو خلاص شود.
- قبل از این که راسو این اسپری را به قربانی بپاشد، پشتش را به او می کند، دمش را بلند می کند و شروع به درآوردن صدای خش خش و سروصدا درآوردن با پاهایش می کند. اینها علائم هشدار دهنده قبل از پاشیدن اسپری است.
- راسو می تواند ماده چرب و بد بویش را تا فاصله 3 متری بپاشد.
- بینایی راسوها ضعیف است، اما حس بویایی و شنوایی بسیار خوبی دارند.
- بدترین دشمنان راسوها، شغال ها، گربه های وحشی و جغدها هستند.
- راسو می تواند از نیش مار جان سالم به در برد.
- راسوها می توانند هاری را انتقال دهند. برای اطلاعات بیشتر، مقاله دانشچی درباره هاری را بخوانید.
- راسوها بیش از 3 سال در حیات وحش و تا 10 سال در اسارت زندگی می کنند.
خوردن زنبورهای عسل به کندوهای عسل حمله می کنند.
پیشنهادی: آشنایی با انواع سمورها