در مورد دستگاه دیالیز بیشتر بدانیم!
جهان در زمینه پزشکی نیز همانند دیگر زمینههای علمی پیشرفتهای قابل توجهی داشته است. پیشرفتها و اختراعاتی که تا کنون باعث نجات جان میلیونها انسان شده است. یکی از این اختراعات که جزو پنج اختراع مهم علم پزشکی است دستگاه دیالیز نام دارد.
تاریخچه دستگاه دیالیز
دستگاه دیالیز در سال 1943 توسط یک پزشک هلندی، ویلیام یوهان کولف، ساخته شد. ایدهی ساخت این دستگاه توسط کولف، پس از مشاهده بیمار جوانی که از نارسایی کلیه رنج میبرد، به ذهن او خطور کرد. البته اختراع کولف، که در آن زمان کلیه مصنوعی نام گرفته بود نقصهای بسیاری داشت. که بعدها با تکامل فنی آن توسط دکتر بلدینگ اسکریبنر، استاد پزشکی در دانشگاه واشنگتن، در سال 1962، دستگاه دیالیز امروزی ایجاد شد. امروزه نیز این دستگاه پیشرفتهای مثبتتری داشته است به گونهای که دیگر زندگی با بیماری کلیوی ممکن شده است.
نحوه کار دستگاه دیالیز
دستگاه دیالیز در واقع وظیفهای شبیه به آن چه که کلیهها در بدن ما دارند را انجام می دهد. یعنی حذف کردن مواد زائد و سمی از خون به جای کلیههایی که دیگر توانایی انجام وظایف خود را ندارند. همانطور که میدانیم در بدن هر شخص دو کلیه در دو طرف ستون فقرات، در پایینترین سطح قفسه سینه و پشت حفره شکمی قرار دارد. این عضوسید دیالیز تازه را وارد محفظه و دیگری اسید حاوی مواد زائد خون را خارج میکند. سپس خون تصفیه شده توسط سرنگ دیگر وارد بدن میشود.
دیالیز صفاقی
در دیالیز صفاقی با نام علمی پریتونیل، از بافتهای داخل شکم خود بیمار به عنوان فیلتر برای پاکسازی و تصفیه خون استفاده میکنند. به این صورت که از طریق یک لوله پلاستیکی یک مایع تمیز کننده خاص وارد بخشی از شکم میکنند. پوشش خود شکم یا همان صفاقی که شبیه یک پرده طبیعی است به دلیل داشتن سوراخهایی به عنوان یک صافی و فیلتر عمل کرده و مواد زاید را از خون بیمار دفع میکند. پس از مدت زمان مشخصی، مایع تمیزکننده همراه با مواد از شکم خارج شده و دور ریخته می شود.
هر کدام از این روشها به دلیل داشتن تفاوتهایی در زمینه ی عملکرد دستگاه دیالیز دارای مزایا و معایبی هستند. این که بیماران کدام یک را انتخاب کنند به ترجیح خود بیمار بستگی دارد. و گاهی با توجه به عملکرد کلیه و سلامتی کلی بیمار توسط پزشک انتخاب میشود. اگرچه شرایط مالی و سبک زندگی بیمار نیز دارای اهمیت است.