از همان زمانی که برنامه ۹۰ تعطیل شد و بیمهریها علیه عادل فردوسی پور شکل گرفت، شایعات مربوط به خروجش از ایران رو به فزونی گذاشت.
نوشتن از عادل فردوسیپور و اهمیت جایگاه او در عرصه گزارش و مجریگری امری تکراری است. ویژگیها و تواناییهای او در این دو عرصه بر کسی پوشیده نیست و برشمردن بیشتر آنها تکرار مکررات است. شاید فقط نیاز به داشتن دیدگاههای عجیب و غریب باشد که بتوان عادل و شم پرقدرتش را در این زمینهها زیر سؤال برد؛ دیدگاهی که البته تعدادی از مسئولان صداوسیما و بهطور خاص، رئیس شبکه سه سیما، آن را داشت و با حرکتی شبیه به هاراگیری، پربینندهترین برنامه صداوسیما در دو دهه گذشته را تعطیل کرد و نهایتا کاری انجام داد تا عادل فردوسیپور که یکتنه جور جذب مخاطب در تلویزیون را میکشید، بیخیال شود و برود.
این موضوع شاید بزرگترین شاهکار مسئولان تلویزیون باشد که در عصرِ فرار مخاطب به سمت شبکههای ماهوارهای و اینترنتی، بهترین مجری – گزارشگر و پرمخاطبترین برنامهاش را از دور خارج میکند. هرچند این موارد هرگز عامل اصلی محبوبیت عادل فردوسیپور نیست. او بیباک و شجاع و همواره در تلاش برای نوآوری و خلاقیتهای دلنشین در عرصه کاری نشان داده است. فاکتور مهمتر اینکه در این مسیر از اصولی که برای خودش تعریف کرده، عدول نکرده و پای عقایدش ایستاده است. این یکی از آن دست ویژگیهای فردوسیپور است که کمتر دیده شده است.