همه چیز درباره صدف ها
صَدَف، صدف دریایی یا به فارسی گوشماهی نام عامی است که به پوستهٔ سخت کلیه جانوران نرمتنی که دارای پوشش خارجی هستند اطلاق میشود، از قبیل دوکفهایها و شکمپایان. البته گاهی به پوسته حلزون نیز صدف اطلاق میشود. جنس پوستهٔ صدف از سیلیکات است. این جانوران یک یا دو صدف (کفه) سفت آهکی دارند که تن نرمشان را دربر گرفتهاست. برخی از انواع صدف، خوراکی هستند. در ایران این موجود را به عنوان مروارید ساز میشناسند که در اصل همان دو کفهایها هستند. رنگ صدفی همان رنگ براق درون صدفهای مروارید ساز است. یا همان رنگ مروارید.
دانشمندان بیش از ۶۰ هزار نوع نرمتن را مطالعه و شناسایی کردهاند. هر چه نرمتن بزرگتر شود، جسم خارجی آ ن نیز بزرگتر و سختتر میشود. جنس صدفها از کربنات کلسیم (آهک) است. نرمتن آهک مورد نیاز برای ساختن صدف را از آب دریا به دست میآورد. صدف پس از مرگ نرمتن در آب شناور میشود و به سطح آب میآید.
کاربرد صدف ها
1-مصارف غذائی بومیان منطقه.
2-خشک نمودن و فروش آن به کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس.
3-مصرف خشک شده آن برای دام .
4-جهتیز دهان و انگشتان خودتان هستند؛ به این صورت را با دهان خود شکل O ساخته و سپس با انگشتان دست روی گونه هایتان ضربه بزنید. این حرکت موجب می شود تا نت های جدید را بشنوید. بزرگ یا کوچک بودن O موجب ایجاد نت های مختلفی از صدا می شوند. در دانشچى
با این حرکت در واقع شما از دهان خود یک تشدیدگر هملمهولتز ساخته اید. به این صورت که صدا از لرزش هوا در داخل دهان تولید شده و با باز کردن دهان، به گوش می رسد.
صدف هایی را هم که در کنار گوش خود قرار داده و تصور می کنید صدای دریا و موج ها را در آن می شنوید، در اصل تشدیدگرهایی هستند که به واسطه داشتن بدنه خمیده و منحنی، مکان مناسبی برای بازتاب صدا محسوب می شوند.
صداهای زمینه و ریزی که همیشه در هوا پراکنده هستند، در فضای خمیده ی صدف گردش نموده و صوتی مشابه موج تولید می کنند. صدای تولیدی از صدف های کوچک و بزرگ مشابه هم نیست. به این خاطر که دالان و فضای داخلی تشدیدگر آنها با هم فرق داشته و در نتیجه فرکانس های صوتی متفاوتی تولید می کنند.
پیشنهادی: مرجان ها را بیشتر بشناسید!