نقد سریال نیوکمپ – روزها رفت، ما ماندیم و نمی‌خندیم

کارنامه منوچهر هادی می‌تواند پاسخی به این سوال باشد که آیا نیوکمپ را باید ببینید یا خیر. او سریال‌هایی نظیر عاشقانه، دل، گیسو، نیسان آبی و فیلم‌هایی چون آینه بغل و رحمان ۱۴۰۰ را ساخته است. البته کارنامه اولیه منوچهر هادی کاملا حال و هوای دیگری دارد اما واقعیت اینجاست که منوچهر هادی و تیمش، با ساخت آثاری مثل نیوکمپ به ریش مخاطبین خود می‌خندند. این آثار نازل، باعث تنزل سطح سلیقه مردم هم شده و معلوم نیست تاریخ مصرف آنها کی به اتمام می‌رسد.

کارنامه منوچهر هادی می‌تواند پاسخی به این سوال باشد که آیا نیوکمپ را باید ببینید یا خیر. او سریال‌هایی نظیر عاشقانه، دل، گیسو، نیسان آبی و فیلم‌هایی چون آینه بغل و رحمان ۱۴۰۰ را ساخته …

کارنامه منوچهر هادی می‌تواند پاسخی به این سوال باشد که آیا نیوکمپ را باید ببینید یا خیر. او سریال‌هایی نظیر عاشقانه، دل، گیسو، نیسان آبی و فیلم‌هایی چون آینه بغل و رحمان ۱۴۰۰ را ساخته است. البته کارنامه اولیه منوچهر هادی کاملا حال و هوای دیگری دارد اما واقعیت اینجاست که منوچهر هادی و تیمش، با ساخت آثاری مثل نیوکمپ به ریش مخاطبین خود می‌خندند. این آثار نازل، باعث تنزل سطح سلیقه مردم هم شده و معلوم نیست تاریخ مصرف آنها کی به اتمام می‌رسد.

تقریبا ده سال پیش بود که موجی نو در سینمای ایران شکل گرفت و بازار محتوا برای نمایش خانگی پا گرفت. در آن زمان برخی مانند مهران مدیری سعی کردند با ساخت آثاری چون قهوه تلخ، به دور از سانسورهای صدا و سیما، سریالی بسازند که حرف‌هایی برای گفتن داشته باشد. با این حال اکثر سینماگران بازار نمایش ویدیویی را به سخره گرفتند و آثار بسیار بی‌کفیتی برای مخاطبین ساختند که به آنها فیلم‌های شانه تخم مرغی گفته می‌شد. این گونه آثار با پوسترهای معلوم‌الحال و بازیگرانی مانند علی صادقی و… بازار را قبضه کرده بودند و به مدت چند سال، سوپرمارکت‌ها را پر کرده بودند.

منبع  : ویجیاتو

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *