ساختار و منشا میتوکندریها
میتوکندری چیست؟
میتوکندری، در یاخته (سلول)، اندامکی است که وظیفه آن تنفس سلولی و نوعی دستگاه انتقال انرژی است که موجب میشوند انرژی شیمیایی موجود در مواد غذایی با عمل فسفوریلاسیون اکسیداتیو، به صورت پیوندهای پرانرژی فسفات (آدنوزین تریفسفات) ذخیره شود. این اندامک در تمام یاختههای دارای تنفس هوازی به جز در باکتریها که آنزیمهای تنفسی آنها در غشای سیتوپلاسمی جایگزین شدهاند وجود دارد.
نام «میتوکُندری» ترکیبی است از دو واژه یونانی Mito به معنای رشته و chondrion به معنی دانه. چون این اندامک اغلب رشتهای یا به صورت دانههای کوچک در سیتوپلاسم همه سلولهای یوکاریوتی وجود دارد. میتوکندریها محل اکسیداسیون سلولی هستند. در طی این عمل، کربن دی اکسید تولید میگردد و این همان کربن دی اکسیدی است که از سلول دفع میشود.
میتوکندری مانند کارخانهای باعث تولید انرژی سلول میشود. میتوکندری مربوط به بافت یونی پستانداران که ماتریس و غشای آنها توسط مطالعه ی یاخته ی کبد موش و تار عصبی خرچنگ ماهی نشان می دهد میتوکندری از غشای پلاسمایی چین خورده و شبکه ی اندوپلاسمی منشا گرفته اند. در برخی حالات میتوکندری از لایه لایه شدن غشای هسته به وجود می آید. برخی معتقدند میتوکندری در ابتدا باکتری بوده که با یاخته های یوکاریوت همزیستی داشته اند.
3- همانند سازی میتوکندری:
وجود DNA,RNA و پروتئین ها همچنین سیستم سنتز فسفولیپید و مسیر ها پیچیده ی متابولیسمی همه دلیل بر منشا میتوکندری از میتوکندری قبلی است.
میزان سنتز میتوکندری توسط هسته کنترل می شود هر میتوکندری محتوی یک یا چند مولکل DNA است که در بخش مرکزی آن قرار دارد. مقدار RNA موجود در میتوکندری حداقل 20 بار بیش از DNA است و تقریبا همه ی انواع tRNA در آن موجود است. وجود mRNA و ریبوزوم هادر میتوکندری نشان می دهد که سنتز پروتئین به طور کامل درون میتوکندری انجام می شود.
سلول و سازمان بندی آن