عادل فردوسی پور با دعوت از دیبالا بار دیگر کلاس بالای کاری خود را به رخ کشید.
سالها عادل فردوسیپور فقط یک مجری نبود؛ او معیاری برای سنجش کیفیت برنامهسازی ورزشی در ایران بود. کسی که با دانش، پشتکار، تسلط مثالزدنی و ارتباطات گسترده خود، سطح برنامههای فوتبالی تلویزیون را چند پله بالاتر برد و مخاطبان را به دیدن محصولی حرفهای عادت داد.
با این حال، تصمیمی که هنوز هم برای بسیاری از علاقهمندان فوتبال قابل هضم نیست، باعث شد فردوسیپور از صداوسیما کنار گذاشته شود؛ اتفاقی که در سالهای بعد، افت محسوس کیفیت برنامههای ورزشی تلویزیون را بیش از پیش نمایان کرد. حذف عادل اما پایان راه او نبود. او رسانه خود را ساخت و ثابت کرد که موفقیتش وابسته به یک آنتن یا سازمان خاص نبوده است.
