در مورد کتاب کلیله و دمنه بیشتر بدانیم
کلیله و دمنه کتابی است شامل حکایتهای پندآموز که بیشتر از زبان حیوانات نقل شده است. حکمت و دانش موجود در داستانهای کتاب باعث شده که در سالهای طولانی مورد توجه خردمندان قرار گیرد و آن را یکی از منابع آموزش حکمت عملی و آداب زندگی برای فرزندان خویش قرار دهند.
علت نامگذاری کتاب به «کلیله و دمنه» این است که بخش زیادی از داستانهای کتاب مربوط به دو شغال به نامهای «کلیله» و «دمنه» و از زبان آنها بیان میشود.
کلیله و دمنه اثر کیست؟
کلیله و دمنه اثر فیلسوفی به نام «بیدبا» است که به دستور پادشاه هندی به نام «دبشلیم»، به زبان سانسکریت و بر پایه چند اثر هندی که مهمترین آنها «پنچا تنترا» یا «پنجه تنتره» است، نوشته شد.
«پنجه تنتره» به معنی «پنج فصل» نوشته «ویشنو شارما» است که شامل حکایات آموزنده اخلاقی از زبان حیوانات میباشد و فیلسوف بیدیا آن را اساس داستانهای کلیله و دمنه قرار داد.
موضوع کتاب کلیله و دمنه
ماجراهای کتاب بین سالهای 100 تا 500 قبل از میلاد در هند اتفاق افتاده است. نویسنده در این کتاب قسمت عمدهای از آنچه که مربوط به جامعه انسانی میشود را به حیوانات جنگل نسبت داده، تعالیمی مثل وظایف خانوادگی، وظایف اجتماعی، فضایل اخلاقی، پرهیز از رذایل اخلاقی و اصول کشورداری حکایت قورباغهای که قربانی مکر خودش شد
قورباغهای در همسایگی ماری لانه داشت، هرگاه قورباغه بچهای به دنیا میآورد، مار آمدی و بخوردی.
قورباغه با خرچنگی دوست بود. به پیش خرچنگ رفت و گفت: «ای برادر! تدبیری اندیش که مرا خصمی قوی و دشمنی بیرحم است. نه در برابرش مقاومت میتوانم کرد و نه توان مهاجرت دارم، چرا که اینجا مکانی است خرم و زیبا، در نهایت آسایش».
خرچنگ گفت: «قویپنجگان توانا را جز با مکر نتوان شکست داد. در این اطراف راسویی زندگی میکند، چند ماهی بگیر و بکش و از جلوی خانهی راسو تا لانهی مار بیافکن، راسو یکییکی میخورد و چون به مار رسد او را هم میبلعد و تو را از رنج میرهاند».
قورباغه با این حیله مار را هلاک کرد. چند روزی بگذشت، راسو دوباره هوس ماهی کرد، بار دیگر به دنبال ماهی در آن مسیر راهی شد، پس قورباغه و همهی بچه هایش را خورد.
این افسانه گفته شد تا بدانیم که حیله و مکر بسیار بر خلق خدا موجب هلاکت است.
منبع: https://davatonline.ir