
نیمه تاریک شبهای رشت چهرهای دیگر دارد؛ خیابانهایی که از گردشگر خالیاند و چراغهایی که به سایهها پناه میدهند. در گوشهوکنار این شهر، انسانهایی زندگی میکنند که انگار از قاب رشت حذف شدهاند. کسانی که سقف ندارند، اما هنوز «هستند»؛ در زیر پلها، کنار جویها، روی صندلیها.
