درباره عیسی بهنام باستان شناس ایرانی
دکتر عیسی بهنام، در سال ۱۲۸۵ هجری شمسی در محله عودلاجان در تهران متولد شد. او از ابتدای شروع تحصیلات ابتدایی علاقهی وافری به تاریخ و باستان شناسی داشت. اما در آن زمان هیچ مدرسه یا دانشگاهی این رشته را تدریس نمیکرد. او دورهی ابتدایی را در مدرسه آلیانس به پایان رساند. سپس وارد رشته ادبیات در دبیرستان شد.
زندگی نامه عیسی بهنام
در سن ۱۸ سالگی او که رویای تحصیل در رشته باستان شناسی را در سر میپروراند، به همراه یک گروه از دانشجویان برای نیل به این هدف راهی فرانسه شد. بهنام هشت سال در فرانسه ماند و در طی این هشت سال علاوه بر مدرک لیسانس باستان شناسی از دانشگاه علوم و فرانسه، موفق به اخذ درجه دیپلم موسسه هنر باستانشناسی فرانسه شد.
عیسی بهنام در آخرین سال حضورش در فرانسه از طرف دولت ایران و وزارت فرهنگ برای مراسم افتتاحیه یک موزه باستان شناسی در ایران به کشور دعوت شد. بهنام که این دعوت را افتخار بزرگی برای خود میدانست، پایان نامه دکترا را رها کرد و به ایران بازگشت.
او در سال ۱۳۱۶ به عنوان ریاست موزه ایران باستان منصوب شد و تصمیم به ماندن در ایران گرفت. دو سال بعد از طرف وزاli>
کلام پایانی
دکتر بهنام، به عنوان پایه گذار رشتهی باستان شناسی در دانشگاه تهران، به همراه اساتید ارزشمند این رشته هم چون، امینه پاکروان، فردریک کرفتر و سعید نفیسی، سالها به تدریس این رشته پرداختند او اولین مدیر گروه رشته باستان شناسی در دانشگاه بود.
بهنام با مشارکت دکتر عزت الله نگهبان سالها در بالابردن سطح و ارتقاء دانش باستان شناسی در ایران کوشیدند. پس از سالها تلاش و فعالیت در این راه پر فراز و نشیب، وی، که داغ از دست دادن همسرش بر سینهی او سنگینی میکرد، تنها چند روز پس از مرگ او، در سن ۷۸ سالگی در نهم آذر سال ۱۳۶۳دارفانی را وداع گفت.
مرگ او ضایعهای بزرگ برای پژوهندگان تاریخ و فرهنگ ایران بود.
پیشنهادی: آشنایی با علم باستان شناسی