گروه اجتماعی در روزهایی که دهها میلیون ایرانی زیر خط فقر مطلق دستوپا میزنند، معاون اقتصادی اتاق تعاون ایران در یک مصاحبه تصویری، دستگاههای اجرایی را به دلیل «عدم تمایل به واگذاری شرکتهای زیانده» سرزنش کرد و این بیمیلی را «بزرگترین اشتباه راهبردی» کشور نامید. اما این ادعا یک پرسش ساده را بیپاسخ میگذارد: کدام شرکت؟ کدام واگذاری؟
به گزارش بولتن نیوز واقعیت این است که از مجموعه عظیم شرکتهای دولتی که قرار بود موتور محرک «خصوصیسازی» باشند، امروز چیزی حدود ۳۰۰ شرکت بیشتر باقی نمانده است — شرکتهایی که به اذعان کارشناسان، عمدتاً فاقد ارزش اقتصادی قابل اتکا هستند. به عبارت روشنتر، سفره واگذاریها مدتهاست جمع شده و آنچه مانده، تهماندهای است که حتی مشتری هم ندارد.
مصیبت از آنجا آغاز شد که با لابیگری گسترده در دولتها و مجلس، «قانون اجرای سیاستهای کلی اصل ۴۴ قانون اساسی» به تصویب رسید؛ قانونی که قرار بود کارآمدی و رقابت بیاورد، اما در عمل به تعبیر منتقدان، به غارت مراکز تولید ثروت ملی، لباس قانون پوشاند.