این روزها درخشش پسرانی از خانواده های فوتبالی که در مسیر ستاره شدن گام برمیدارند، در نوع خود جالب توجه است.
این روزها درخشش پسرانی از خانواده های فوتبالی که در مسیر ستاره شدن گام برمیدارند، در نوع خود جالب توجه است.
خبرورزشی/ شهراد باغستانی؛ «پسر کو ندارد نشان از پدر؟!» این ضربالمثل را میتوان این روزها به بسیاری از فوتبالیستهای جوان نسبت داد. درخشش ارلینگ هولاند، پسرِ آلف اینگ هولاند بازیکن سابق منچسترسیتی باعث شده از همین الان ارلینگ از کل دوران بازیگری پدرش هم بیشتر سر زبانها باشد. بازیکنهای بسیاری در حال حاضر میبینیم که ژن فوتبالی دارند. وقتی از مارکوس تورام پرسیدهاند «از چه زمانی فوتبال را شروع کردهای؟» میگوید از زمان تولدم توپ همهجا بود و از همان زمان دنبال فوتبال رفتم. اگرچه صرفاً بزرگ شدن در خانواده فوتبالی و ژن فوتبالی نمیتواند دلیلی بر فوتبالیست خوب شدن باشد، اما این روزها تعداد پسرانی از خانواده فوتبالی که در مسیر ستاره شدن گام برمیدارند، بیش از همیشه شده است.
ارلینگ هولاند
این روزها بیش از هر بازیکن جوان دیگری درباره ارلینگ هولاند صحبت میشود. خیلی زود خودش را در بوندسلیگا جا انداخت و نشان داد درخشش در ردبول اتفاقی نبوده. مهاجم ۱۹ ساله نروژی کمکم تبدیل به ستاره دورتموند میشود. میانگین گلزنی او بیش از یک گل در هر بازی است. آلف اینگ، پدرِ ارلینگ در لیگ برتر سالها بازی کرد و شاید روزی پسر را هم در انگلیس دیدیم.