امیرعباس واسعیزاده
رکوردهای زشتی در فوتبال ایران یکی بعد از دیگری میشکنند تا بار دیگر بیفایده بودن تمهیدات پیشگیری یا تنبیهی در فوتبال ما عیان شود.
داستان بیانیه نویسی از کهنه عادات تازه و زشت فوتبال ماست که با وجود سابقه کم، با بیشترین لطمات به فرهنگ و اخلاق فوتبال از بزرگترین معضلات فوتبال ما شده است. عمر فضای مجازی به یک دهه نمیرسد و حتی هنوز هم بسیاری تیمهای ما از داشتن مدیر رسانهای حرفهای و کسی که متخصص در فضای رسانه باشد، محرومند اما ببینید در همین سه چهار سال اخیر بیانیه نویسی چه بر سر فوتبال ما آورده است؟ فوتبالی که خود مشکل و عادات دیرینه بد کم داشت و حالا این هم اضافه شد!
اینکه ما بلد نیستیم از تکنولوژی و به طور کلی منابعی که در اختیارمان هست، به درستی استفاده کنیم یک بحث است و اینکه مسئولان فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ با استفاده و اتکا به قانون، وظیفه نظارت، پیشگیری و برخورد با تخلفات را دارند یک حرف دیگر! در تمام این سالها فدراسیون فوتبال در قبال هر مشکلی تنها بلد بوده جریمه مالی بنویسد. آنقدر این موضوع تکراری شده که تیمها در بودجه سالانه رقمی را برای جرایم انضباطی در نظر میگیرند!