بازار قدیمی رشت، جایی که سالها محل معاش، دیدار، خاطره و هویت بود، در برابر شعلههایی ایستاد که نه راه گریزی برایش باقی گذاشتند و نه راه فراری.
بیپناه.
بیپشتیبان.
و مهمتر از همه: تنها.
مردم فقط تماشا کردند، نه از سر بیتفاوتی، که از ناتوانی.
آتش با من قدم زد؛ روایت شبِ سیاهِ بازار رشت