مختصر درباره سلسلهی هخامنشیان و اقدامات آنها
سرزمین ایران از سه قوم اصلی تشکیل می شد: مادها، پارس ها و پارت ها.
مادها به عنوان بزرگترین اقوام با قرار دادن هگمتانه به عنوان پایتخت، اولین حکومت رسمی ایران را تشکیل دادند.
حکومت هخامنشیان
قوم پارس پس از کوچ کردن از شمال دریای مازندران به سوی جنوب، در نواحی جنوبی و غربی حکومتی را به سرکردگی بزرگ قوم یعنی هخامنش تشکیل داده بودند و مدت ها باج پرداخت میکردند.
پس از هخامنش پسر وی چیشپیش فرمانروای حکومت محلی شد، که او نیز پیش از مرگ به هر یک از پسران خود قسمتی از محدودهی فرمانروایی را واگذار کرد.
پسر اول آریارمنه فرمانروای قسمت پارس و پسر دوم کوروش فرمانروای ناحیه انزان شد. در انزان پس از کوروش اول فرمانروایی به کمبوجیه رسید و پس از او کوروش دوم حاکم شد.
کوروش دوم
کوروش دوم به علت برخورداری از هوش و خرد فراوان توانست تمام مناطق تحت فرمانروایی پارسها را یکپارچه کند و حاکم یکه تاز گردید. سپس در سال ۵۵۰ پیش از میلاد کوروش دوم با تسخیر هگمتانه توانست حکومت مادها به فرمانروای ایختوویگو راسرنگون کند و به طور رسمی امپراتوری هخامنشیان را بنیان گذاشتا به دست گرفتند، اما به طور کلی بعد از خشایارشا امپراتوری هخامنشی رو به افول نهاد.
داریوش سوم
آخرین پادشاه هخامنشی بود که با نام دارا شناخته می شود. در حمله ی سهمناک اسکندر که با کمک مقدونیه ای ها و یونانی ها به ایران هجوم آورد داریوش متواری گشت و سرانجام در ساتراب باختر کشته شد.
اسکندر در حقارتی که پس از مشاهده تخت جمشید به وی دست داد به طور وحشیانه اقدام به سوزاندن آن مکان نمود .
در پایان این نوشته ذکر این بیت از شعر حافظ خالی از لطف نیست :
آیینه ی سکندر جام می است بنگر
تا بر تو عرضه دارد احوال ملک دارا …
بیشتر بخوانید: قضاوت و دادرسی در زمان هخامنشیان
هخامنشیان – اختصاصی دانشچی/ نویسنده: صفیه عبدالرحیمی