گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو-زینب امیدی، «راه جذّابکردن مجموعههای شما این نیست که کنسرت موسیقی راه بیندازید. گفتم که یکروزی سالها پیش البتّه تشکّلهایدانشجویی یکچنین کاری را کردند. برای ما سؤال ایجاد شد که این مجموعه دانشجویی چرا این کار را میکند؟ خیلی برای من تعجّبآور بود. وقتی که پرسیدیم، گفتند میخواهیم دانشجوها را جذب کنیم. خب چوبش را بعداً خوردیم. بعضیها کار فرهنگی را در داخل دانشگاه با کنسرت و اردوهای مختلط اشتباه گرفتهاند؛ خیال می کنند کار(فرهنگی این است)؛ میگویند باید دانشجو شاد باشد! شاد بودن برای هر محیطی چیز خوبی است امّا چهجوری؟ به چه قیمتی؟» اینها بخشهایی از سخنان رهبر انقلاب در سال ۹۴ و در دو نوبت دیدارشان با جامعه دانشگاهی و دانشجویان است. حرفهایی که طی این سالها با ادبیات و کلید واژههای مختلف تکرار میشوند اما از تاثیر آنها و ایضا عملیاتی شدنشان خبری نیست! مسئولان ما تا کی یک گوش را در و دیگری را دوازه قرار خواهند داد؟ به عبارت ساده تر شاید بتوان گفت ما آنقدر دست روی دست گذاشتیم تا به قول رهبری چوبش را خوردیم!
