نامه‌ای از مشرق زمین خطاب به وجدان بیدار انسان امروز در غرب

این نامه را از جایی می‌نویسم که آفتاب، پیش از آن‌که بر برج‌های فلزی اروپا بتابد، قرن‌هاست بر گنبدهای فیروزه‌ای‌اش می‌تابد؛ از سرزمینی که بوی درختان زیتونش همواره در نسیمش جاری‌ست. از ایران می‌نویسم؛ از خاکی که بر هر وجبش، خاطره‌ای از عشق، حکمت و مقاومت است.