در دنیای پس از زیر پا گذاشتن قانون، ممکن است انتظار داشته باشید که دادگاهها و محاکم بینالمللی در حالت فروپاشی یا ناپدیدشدن باشند و البته چند دادگاه کار خود را تمام کرده یا از هم پاشیدهاند و شماری از کشورها در حال ترک برخی دادگاهها هستند، اما تعداد این دادگاهها بسیار اندک است و بسیاری از دادگاهها و مراجع قضایی دیگر، بیش از هر زمان دیگری مشغول به کار هستند
جوان آنلاین: ترامپ و امثال او، در رؤیای جهانی بدون قوانین بینالمللی هستند، اما این رؤیا محقق نخواهد شد. تاریخ به ما نشان داده است که پس از ایجاد قوانین و نهادهای بینالمللی، جهان به سوی تخریب جزئی آنها و بازسازی براساس آنچه پیش از آن وجود داشته است، میرود.
سال ۱۹۴۵ میلادی، لحظهای سرنوشتساز در حقوق بینالملل بود. سازمان ملل متحد و دادگاه نظامی بینالمللی برای بررسی جنایات جنگی رخداده در طول جنگ جهانی دوم شکل گرفت. الان و با گذشت ۸۰ سال از آن دوران، این گفتمان قدرت گرفته است که ما در حال گذر از لحظه تغییر بزرگ به سوی جهانی بدون چنین قوانینی هستیم. بنابراین ما در جهانی بدون قانون زندگی نمیکنیم. ما در جهانی هستیم که در آن برخی میخواهند بعضی از قوانین بینالمللی را کنار بگذارند یا لغو کنند و این مبارزهای است که در جریان است. بدون شک، اوضاع ممکن است قبل از بهتر شدن، به سوی بدتر شدن برود، اما تاریخ در طول قرنها، الگویی را نشان میدهد و آن الگو بیانگر این حقیقت است که پس از تدوین قوانین و نهادهای بینالمللی، تخریب جزئی آنها سپس بازسازی صورت میگیرد و این بازسازی عموماً براساس آنچه قبلاً بوده، صورت میگیرد و از این پس نیز چنین خواهد شد.
همه همراهی نمیکنند
در این بین، تکبر دونالد ترامپ رئیسجمهور امریکا موضوع جدیدی نیست. هانس فرانک وکیل آدولف هیتلر هم زمانی فردی متکبر بود. ژنرال آگوستو پینوشه نیز همینطور. وقایع عراق، جنجال بر سر پروتکل خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا (برگزیت)، ایرلند شمالی و بسیاری از فجایع دیگر نیز موارد مشابهی هستند که با گذشت زمان، واقعیت خود را نشان میدهند و افراد دخیل در این مسائل، یاد میگیرند که باید رویکردی داشته باشند که منجر به توافقاتی خواهد شد و آن توافقات به نوعی تحت حاکمیت قوانین بینالمللی خواهند بود. شاید امروزه کنار گذاشتن توافقنامه ۱۹۴۵ وسوسهانگیز به نظر برسد و به همین دلیل، ترامپ نشان داده است کمی خودنمایی میتواند امکان تحریم کنفرانس تغییرات اقلیمی یا سیاست کشتن قاچاقچیان موادمخدر در دریای کارائیب را ایجاد کند، اما اینها سیاستهایی نیستند که در درازمدت پایدار باشند، چراکه واکنش دیگران را به دنبال خواهند داشت. گزارشها حاکی از این است که بریتانیا از ترس همدستی در جرم و جنایت، حمایت اطلاعاتی خاصی از ایالات متحده در کارائیب را متوقف کرده است و ژان نوئل بارو وزیر امور خارجه فرانسه نیز اعلام کرد: «ما با نگرانی عملیات نظامی در منطقه کارائیب را زیر نظر داشتیم، زیرا آنها قوانین بینالمللی را نقض میکنند.»