ارکستر سمفونیک تهران در جدیدترین اجرای خود، با چکناواریان بهعنوان رهبر مهمان و همراهی گروه کر بنیاد رودکی به رهبری رازمیک اوحانیان، در دو بخش اجرای برنامه داشت. شعرهای این اجرا از فردوسی، سعدی و حافظ بود و انتخاب و تنظیم شعرها را یارتا یاران انجام داده بود.
شما تجربه رهبری بسیاری از ارکسترهای مهم جهان از جمله ارکستر فیلارمونیک ارمنستان، فیلارمونیک سلطنتی انگلستان، فیلارمونیک سلطنتی لیورپول، ارکستر مجلسی انگلیس و ارکستر سمفونیک لندن را در پرونده کاری خود دارید. فکر میکنید تفاوت این ارکسترها با ارکستر ملی ما چیست؟
در سطح جهانی ارکسترها درجههای مختلفی ازاستاندارد دارند و میتوان آنها را به سه بخش درجه یک، درجه دو و درجه سه تقسیمبندی کرد. در واقع تفاوتها به زبان خودمانی از ژیان است تا بنز. در کشورهایی که از استانداردهای ویژه و درجه یکی برخوردار هستند تمرینات گروه بهصورت روزانه است و برنامهها کاملاً مدون و مشخص است و ضبط قطعات موسیقیشان هم بههمین شکل با نظم خاصی پیش میرود. از طرف دیگر این ارکسترهای درجه یک از سازهای درجهیک و گرانقیمت و کاملاً استانداردی استفاده میکنند و مثلاً فلوتی که در ارکستر انگلیس استفاده میشود فلوت طلایی است یا ویلونسل کمتر از صدهزار دلاری در این ارکسترها پیدا نمیکنید.
اما متأسفانه در ارکسترهای ما نه تمرینهای منظمی وجود دارد و نه ساز استانداردی. در واقع سازهایی که ما از آنها استفاده میکنیم حتی سازهای درجه سه هم نیستند و مخصوصاً در سازهای بادی این مشکل بهصورت ویژهتری وجود دارد. نکته دیگر آن است که ارکستر ملی جای جوانگرایی نیست و باید از نیروها و نوازندههای بسیار زبده و باتجربه استفاده شود و ما به دلایل مختلف این چهرههای باتجربه را کنار گذاشتهایم و بیچاره جوانهایی که باید در آبهای کوچکتر شنا کنند امروز یکدفعه سر از ارکستر سمفونیک درآوردهاند و بیشک این اشتباه و گناه آنها نیست.