یکی از پدیدههای نتفلیکس در دورهی قرنطینه، بدون شک فیلم The Platform بود که توانست خیلی زود خودش را سر زبانها بیاندازد. این فیلم به دلیل داستان نوآورانه و شدیداً سمبلیکش واقعاً جذاب بود؛ شخصیتهایی …
یکی از پدیدههای نتفلیکس در دورهی قرنطینه، بدون شک فیلم The Platform بود که توانست خیلی زود خودش را سر زبانها بیاندازد. این فیلم به دلیل داستان نوآورانه و شدیداً سمبلیکش واقعاً جذاب بود؛ شخصیتهایی که یا به صورت داوطلبانه یا به دلیل محکومیت وارد زندانی عظیم میشدند و باید دورههای یک ماهه را در طبقهای از این زندان بگذرانند. مهمترین نکته، نحوهی توزیع غذا بود؛ هر روز یک پلتفرم حاوی غذا از طبقهی صفر به پایین روانه میشد، هر طبقه برای مدتی میایستاد و سپس پایین میرفت. این روش کمبودها و چالشهای خود را داشت که فیلم بر اساس آن فیلمنامهی سمبلیک خود را ساخته بود. این زندان عظیم مشخصاً به عنوان یک جور استعاره برای بسط دادن ایدههای فیلمنامه در نظر گرفته شده بود. حال پس از پنج سال، شاهد فیلم The Platform 2 هستیم.
پلتفرم پایین میآید، نفسها در سینه حبس میشود؛ اگر در طبقات بالا باشید خیالتان تخت است که برای یک ماه بدون دغدغه قرار است زنده بمانید اما هر چه در طبقات پایینتری باشید چهرهی متفاوتی از «مغاک» (عبارت انگلیسی Pit، که به لوکیشن اصلی فیلم اشاره دارد) را میبیند، چون احتمال باقی ماندن غذا و رسیدن آن به طبقات پایین، کمتر و کمتر میشود. مغاک نامیست که بر این ابر-زندان گذاشتهاند؛ سوراخی که عجیب و رازآلود است. همه چیز در این دنباله همان رنگ و بوی فیلم نخستین را میدهد، اما انگار که این جادو تا حدی قدرت خود را از دست داده که بدون دلیل نیست. در ادامه با ویجیاتو همراه باشید تا فیلم The Platform 2 را مورد بررسی قرار بدهیم.