۱۴۰۲/۰۲/۲۰
برخی نهادها معمولاً روزنامهنگاران، خبرنگاران و سیاستمداران دلسوزی که موقعیت خود را به خاطر میاندازند و برای حفظ منافع ملی زبان به انتقاد از سیاستهای رسمی میگشایند را اغلب متهم میکنند که عامل خارجی هستند، در حالی که منطقاً هیچ جاسوسی نباید شکل و شمایل اصلاحطلبانه و منتقدانه داشته باشد، بلکه جاسوسان باید افرادی افراطی، به شدت خودی و دارای پوشش مناسب باشند. حسن رحیمپور ازغدی که به دروغ مدعی شده بود علیرضا اکبری عضو ستاد روحانی بوده و از این جاسوسها دور و بر او زیاد است، فرصت مغتنمی است تا یک بار برای همیشه این سوال مطرح شود که جاسوسها بیشتر شبیه رحیمپور ازغدیها هستند یا روحانیها!
جاسوس همدلی میکند نه انتقاد، جاسوسها و عوامل خارجی سعی میکنند تا با نشان دادن حداکثر همدلی و تایید نسبت به نظم موجود، خود را هر چه بیشتر به هسته سخت نظام نزدیک کنند و خود را وفادارترین نشان دهند. این اصولی است که از “کامل امین” در سوریه تا “کاترین شکدم” در ایران همواره مراعات شده است و از جمله ابتداییترین قواعد جاسوسی است.
جالب آنکه طبق ادعای نیویورک تایمز، جاسوس بودن علیرضا اکبری نیز توسط روسیه به ایران اطلاع داده شده و او طبق ادعای این نشریه با همکاری شمخانی از انگلستان به ایران کشانده و دستگیر شد. اما شباهت دیگر علی اکبری و امین ثابت در افراطی بودن هر دو است.