حمله خبرگزاری فارس به عضو کمیسیون امنیت ملی؛ بعد که تذکرات هشداردهندگان درباره سیاست خارجی مو به مو درست از آب درمی‌آید، دست پیش می‌گیرند که پس نیفتند

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، اظهارات اخیر محمدمهدی شهریاری، نماینده مجلس، در یک مناظره انتقادات و واکنش‌هایی را در محافل سیاسی و رسانه‌ای به دنبال داشت.در حالی که برخی این سخنان را صرفاً بخشی از یک جدال سیاسی ارزیابی کردند، گروهی دیگر معتقدند این اظهارات تصویری از نگاه جریان‌های حامی مذاکره به جامعه ایران ارائه می‌دهد.شهریاری در این مناظره ضمن دفاع از مسیر مذاکره، برخی مواضع و مطالبات مطرح‌شده در فضای عمومی را عامل دشوار شدن روند توافق دانست و با اشاره به موضوع خون‌خواهی شهدای جنگ اخیر، گفت: «شما نمی‌توانید سر میز مذاکره بنشینید و بگویید می‌کشم‌تان.»

۹ مرداد ۱۴۰۵ – ۱۶:۳۶

حمله خبرگزاری فارس به عضو کمیسیون امنیت ملی؛ بعد که تذکرات هشداردهندگان درباره سیاست خارجی مو به مو درست از آب درمی‌آید، دست پیش می‌گیرند که پس نیفتند

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، اظهارات اخیر محمدمهدی شهریاری، نماینده مجلس، در یک مناظره انتقادات و واکنش‌هایی را در محافل سیاسی و رسانه‌ای به دنبال داشت.در حالی که برخی این سخنان را صرفاً بخشی از یک جدال سیاسی ارزیابی کردند، گروهی دیگر معتقدند این اظهارات تصویری از نگاه جریان‌های حامی مذاکره به جامعه ایران ارائه می‌دهد.شهریاری در این مناظره ضمن دفاع از مسیر مذاکره، برخی مواضع و مطالبات مطرح‌شده در فضای عمومی را عامل دشوار شدن روند توافق دانست و با اشاره به موضوع خون‌خواهی شهدای جنگ اخیر، گفت: «شما نمی‌توانید سر میز مذاکره بنشینید و بگویید می‌کشم‌تان.»

این بخش از سخنان شهریاری با انتقادهایی همراه شد. منتقدان معتقدند تعبیر به‌کاررفته درباره مطالبات بخشی از جامعه، به معنای نادیده گرفتن خواسته‌هایی است که پس از حملات اخیر و ریخته شدن خون شهروندان ایرانی شکل گرفته و در چارچوب مطالبه پاسخ به متجاوزان مطرح شده است. از نگاه آنان، تقلیل چنین مطالباتی به مانعی برای مذاکره، بازتاب‌دهنده رویکردی است که طی سال‌های گذشته نیز منتقدان سیاست خارجی را با برچسب‌هایی همچون «تندرو» یا «جنگ‌طلب» توصیف کرده است.

مهدی تقوی استاد دانشگاه با اشاره به اظهارات شهریاری درباره خونخواهی می‌گوید: این نگاهی است که بیست سال است تکرار می‌شود؛ وقتی جریان غرب‌گرا مشغول پروژه سازش است، هر منتقد دلسوزی را تندرو، بی‌سواد، جنگ‌طلب و جهان‌نشناس می‌خواند. بعد که تذکرات هشداردهندگان مو به مو درست از آب درمی‌آید، دست پیش می‌گیرد که پس نیفتد و می‌گوید تقصیر شما منتقدان بود که توافق به نتیجه نرسید! فکر می‌کنم بعد از چند ده بار تجربه، دیگر این ترفند نخ‌نمای شده باشد.

منبع  : خبر آنلاین

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *