ندا سلیمی، پرستار بیمارستان خاتم الانبیا، نوزادان را از آتش کسانی نجات داد که شعار «آزادی» سر می دادند، اما نسخهشان برای رسیدن به آن آزادی، عبور از اجساد نوزادان بود.
جهان غوغاسالار سیاست، آن سوی مرزها قطعنامه صادر میکرد برای «حمایت از کودکان» اما دوربینها که خاموش میشد، موشکها حتی نوزادان را هم نشانه میگرفتند.
به گزارش سرویس اجتماعی تابناک، تناقض اینجاست: همان کسانی که وعده «فردای آزاد» را برای بچههای فردا میدادند، نمیخواستند این نوزادان آن فردا را ببینند. زیرا نوزادی که زنده میماند، روزی بزرگ میشود و روایت را با اولین گریه خود فریاد میزند.
آیا جهان محتاج سیاستمدارانی است که نطقهای آتشینشان با آتش واقعی بمبها هماهنگ است یا به «پرستار»؟ آنها برای وعده سبز خرمن فردا، امروز آتش به پا کردهاند. آتش سیاستی که برای رسیدن به یک نقشه کلان، جان یک نوزاد یکروزه را سکه خردی فرض میکند که در ترازوی قدرت وزنی ندارد.