۱۱ مرداد ۱۴۰۵ – ۱۶:۵۲
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، ساختار بنیادین خانواده و چگونگی تکوین ابعاد جسمانی، روانی و معنوی انسان از ارکان کلیدی مکتب اسلام است که در این میان، مسئله تغذیه نوزاد با شیر مادر به عنوان یکی از حیاتیترین گزارهها در نظام حقوقی و تربیتی دین مطرح میشود.
بنابر روایت مهر،چهارده قرن پیش از آنکه علوم تجربی و پزشکی مدرن به کشف اسرار ایمنیبخشی، بیولوژیکی و روانشناختی شیر مادر دست یابند، با ژرفنگری خیرهکنندهای مبانی دقیقی را در قالب آیات قرآن کریم و روایات متعدد معصومین (ع) پایهگذاری کرد.
در نگاه اسلامی، شیر مادر صرفاً یک ماده مغذی برای بقای مادی طفل نیست؛ بلکه مجرایی قدسی برای انتقال عواطف، شکلگیری هوش، تحکیم پیوندهای نسبی و سببی، و در نهایت تزریق بنمایههای شخصیتی و اخلاقی به نسل آینده به شمار میرود. تنوع تکالیف، حقوق متقابل والدین، پاداشهای معنوی در نظر گرفته شده برای امر رضاع (شیردهی) و همچنین قواعد فقهی سفتوجختی که پیرامون محرمیتهای حاصل از شیر خوردن وضع شده است، همگی گواه آن هستند که این فرآیند طبیعی در منشور الهی از قداست و اهمیت بیبدیلی برخوردار است.