گروه تئاتر و موسیقی: نی، فلوت و سازهای مشابه اینها را میتوان در بسیاری از فرهنگها و مناطق جغرافیایی براحتی یافت. بهزعم اغلب هنرمندان و مخاطبین جدی موسیقی، در میان سازهای گوناگون، نی از جمله سازهاییست که ارتباطی عمیق با مخاطب برقرار و او را بسرعت با خود مأنوس میکند.
به گزارش بولتن نیوز به نقل از روزنامه ایران، نی در ادبیات فارسی هم بسیار به کار رفته و مولوی بیش از هر شاعری در وصف نی و اشتیاقش به آن شعر سروده است. شاید بهترین تعریف را همو در باب این ساز کرده است: «همچو نی دمساز و مشتاقی که دید.»در موسیقی نیز نی رنگبندی خاصی به ارکستر میدهد و تنهاسازی است که به آواز نزدیکتر است و خواننده را با خود همراه میکند. یکی از ماندگارترین و برجستهترین آثاری که نقش نی درآن به وضوح مشهود است «نینوا»ی حسین علیزاده با نوازندگی نی جمشید عندلیبی است. عندلیبی دراین کار به زیبایی توانسته با موسیقی بیکلام، مخاطب را با کلامی بیکران همراه کند و او را به بطن موسیقی بکشاند. این هنرمند علاوه بر همکاری با استاد علیزاده در کنار استادان دیگری چون محمدرضا شجریان، پرویز مشکاتیان، ناصر فرهنگ فر و… آثار زیبایی خلق کردهاند. عندلیبی نی را مختص موسیقی سنتی نمیداند و در آلبوم «پاییز نیزار» در کنار سازهای الکترونیک، پرده از قابلیتهای این ساز برای جوانان برداشته است. گفتوگویمان را با این هنرمند در ادامه میخوانید: