فعال شدن کریدور شمال–جنوب؛ اهرم جدید قدرت ایران و روسیه

«نیوزویک» معتقد است کریدور بین‌المللی حمل‌ونقل شمال–جنوب (INSTC) مسیری چندوجهی است که شمال اروپا را از طریق روسیه، آسیای مرکزی و ایران به جنوب آسیا متصل می‌کند؛ این پروژه سال‌ها نیمه‌فعال بود، اما اکنون به یکی از اولویت‌های راهبردی مسکو و تهران تبدیل شده، زیرا می‌تواند معادلات ترانزیتی اوراسیا را دگرگون کند و موجب نفوذ و قدرت بیشتر ایران و روسیه شود.

تاریخ انتشار: ۲۹ آذر ۱۴۰۴ – ۱۹:۰۰

«نیوزویک» معتقد است کریدور بین‌المللی حمل‌ونقل شمال–جنوب (INSTC) مسیری چندوجهی است که شمال اروپا را از طریق روسیه، آسیای مرکزی و ایران به جنوب آسیا متصل می‌کند؛ این پروژه سال‌ها نیمه‌فعال بود، اما اکنون به یکی از اولویت‌های راهبردی مسکو و تهران تبدیل شده، زیرا می‌تواند معادلات ترانزیتی اوراسیا را دگرگون کند و موجب نفوذ و قدرت بیشتر ایران و روسیه شود.

جوان آنلاین: به باور کارشناسان کریدور شمال–جنوب در چشم‌انداز بلندمدت می‌تواند به مسیر‌های شرق–غرب متصل به چین و اروپا پیوند بخورد و یک شبکه یکپارچه حمل‌ونقل اوراسیایی ایجاد کند. برای روسیه، این مسیر جایگزینی پایدار برای راه‌های دریایی محدودشده است و برای ایران نیز این پروژه فرصتی برای تبدیل جغرافیا به قدرت، ایجاد درآمد و افزایش نفوذ راهبردی در منطقه و فراتر از آن خواهد بود.

به گزارش ایرنا، «نیوزویک» در گزارش تحلیلی خود در مورد راه اندازی این گذرگاه آورده است: روسیه با شتاب در حال گسترش «کریدور بین‌المللی حمل‌ونقل شمال–جنوب» (INSTC) است که شبکه‌ای چندوجهی برای تجارت که روسیه، آسیای مرکزی، ایران و هند را دربر می‌گیرد و شمال اروپا را به جنوب آسیا متصل می‌کند. برای مسکو، این کریدور یک شریان حیاتی راهبردی به شمار می‌رود؛ مسیری که به کالا‌ها و انرژی روسیه امکان می‌دهد از راه‌های دریایی طولانی و هرچه ناامن‌ترِ عبوری از دریای سیاه، کانال سوئز و دریای سرخ عبور نکنند.

دلیل اهمیت پروژه است که بخش قابل‌توجهی از صادرات روسیه اکنون از مسیر دریای سیاه انجام می‌شود؛ مسیری که تحت کنترل ترکیه قرار دارد و سپس از دریای مدیترانه، کانال سوئز و دریای سرخ عبور می‌کند. این مسیر از نظر مسافت، زمان، هزینه و قرار گرفتن در معرض تحولات ژئوپولیتیکی، چالش‌هایی را به همراه دارد.

کریدور بین‌المللی حمل‌ونقل شمال–جنوب مسیر جایگزینی را ارائه می‌دهد که بر اساس آن، محموله‌های روسی از طریق راه‌آهن به بندر باکو منتقل می‌شوند و سپس از طریق شمال ایران، با استفاده از راه‌آهن رشت–آستارا، به بندرعباس در خلیج فارس می‌رسند. از بندرعباس، کالا‌ها امکان انتقال به هند و دیگر کشور‌های جنوب آسیا را خواهند داشت. این مسیر زمان انتقال کالا را در مقایسه با مسیر‌های سنتی کاهش می‌دهد.

منبع  : جوان آنلاین

برای مشاهده متن کامل خبر کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *