گروه ادبیات،نشر و رسانه: پیش از انتشار مجموعه داستان «آه ای مامان»، احمد حسنزاده با چاپ مجموعه داستان «مستر جیکاک» موفق به دریافت جایزه بهترین مجموعه داستان کوتاه سال از سوی جایزه «هفت اقلیم» شد. مجموعهای منحصر بهفرد و ویژه از منظر زبان و فرم روایی که بار دیگر و پس از سالها توانست نگاهها را به جنوب معطوف کند. اگر به بیش از یک دهه پیش بازگردیم شاید آخرین نویسندهای که توانست فضایی متفاوت نسبت به پیشینیان خود از جنوب ایران ارائه دهد، منیرو روانیپور بود.
به گزارش بولتن نیوز به نقل از روزنامه ایران، جنوب ایران همیشه وزنهای پربار و گرانسنگ در ادبیات معاصر ما بوده، با بزرگانی همچون احمد محمود، صادق چوبک، ابراهیم گلستان، قاضی ربیحاوی و… بنابراین خیلی سخت است نویسندهای بتواند از زیر سایه سنگین این بزرگان بیرون بیاید و جنوبی دیگر را ارائه دهد. احمد حسنزاده کسی است که توانست فضایی کاملاً جدید یا بهتر است بگویم کمتر شناخته شده از جنوب ایران و شهرهای نفتی ارائه دهد. او توانست در مجموعه داستان اول خود «مستر جیکاک» به ریشههای ورود استعمار و البته در کنار آن مدرنیته، به ایران بپردازد. تقابل سنت و مدرنیته در بستری بومی، اما با نگاهی به غایت مدرن از منظر ساختار، شخصیت و روایت . گفتوگو درباب «آه ای مامان» با احمد حسنزاده را میخوانیم.