٥، ٤نفر مثل اختاپوس روی موسیقی این مملکت افتادهاند! هرکسی از راه میرسد، میگوید شاگرد نورعلیخان برومند بوده است از سیاست متنفرم آواز ایرانی مُرده باید زندهاش کرد
گروه تئاتر و موسیقی: یکی از روزهای بهمنماه سال ١٣١٢ بود که صدای گریه نوزاد پسری در تکیه زرگرهای تهران پیچید. وقتی مادر و پدرش به صدای گریه فرزندشان گوش میدادند، شاید تصور نمیکردند روزی صدای او قلب میلیونها ایرانی را به تسخیر درآورد. گلپایگانی خیلی زود بهعنوان قاری قرآن در کلاسش برگزیده شد.
به گزارش بولتن نیوز به نقل از روزنامه شهروند، یکسال بعد خراز و تعزیهخوان محل، به استعداد درخشان اکبر پی بردند و اصول اولیه موسیقی را به او آموختند. گلپا تحصیلاتش را ادامه میداد اما از موسیقی جدا نبود تا اینکه در پانزده سالگی با حسین خواجهامیری (ایرج) در مدرسه نظام همکلاس شد تا سرنوشت دو چهره فراموشنشدنی موسیقی ایرانی به یکدیگر گره بخورد.