بولتن نیوز_ صفحه انرزی به
نقل از مهر، عروس گازی پارس جنوبی در 15 سال گذشته از زمان به زمین خوردن اولین کلنگ
توسعه، شاهد رفت و آمدهای بسیاری بوده است. از شرکتهای بزرگ اروپایی همچون توتال فرانسه،
انی ایتالیا، استات اویل هیدروی نروژ و گازپروم روسیه گرفته تا شرکتهای آسیایی و آفریقایی
همچون دایلیم، جی ال کره جنوبی و سونانگول آنگولا و اخیرا شرکتهای چینی که تمام تلاش
خود را به کار بستند تا با زخمی کردن پروژهها و طولانی کردن اجرای آن به ثروتهای
بادآورده برسند که البته دستشان زودتر از آنچه فکر میکردند، رو شد.
چند سالی هم هست که با اوجگیری
تحریمها، پایتخت گازی جهان در سیبل فشارهای بینالمللی قرار گرفته و دیگر خبری از
خارجیها نیست و آنها جای خود را به کارشناسان و متخصصان ایرانی دادهاند، به عبارت
دیگر در این چند سالی که این موضوع سبب خیر شده، با وجود رقیب سرسختی همچون قطر با
داشتن هرگونه امکانات انسانی و ابزاری، ایرانیها از لحاظ کسب دانش فنی مورد نیاز در
بخشهای مختلف توسعه از فعالیتهای دریایی تا خشکی رشد چشمگیری کردهاند.
در این بین معمولا تامین کالا،
تجهیزات و قطعات مورد نیاز فازهای پارس جنوبی پاشنه آشیل توسعه پرشتاب بزرگترین میدان
مشترک گازی بوده که با برنامهریزیهای انجام شده در سطح وزارت نفت و شرکتهای سازنده
بخش خصوصی از وضعیت مطلوبی بهرهمند شدهاند.