۱۳۹۹/۰۸/۰۹
در جشنهای ایران باستان همیشه شادی و تفریح با ستایش اهورا مزدا و آفرین و نیایش همراه بوده و برخلاف فرهنگ سامی، فرهنگ آریایی بیگانه با مویه وزاری و آمیخته با سرور و شادی بود.
بابک صدرنوری- (واژه جشن فارسی گرفته شده از yasna یسنه اوستایی است، به معنی ستایش و پرستش. هدف از برگزاری جشنها و گردهماییها نزدیکی افراد جامعه و موانست آنان و تمرکز نیرو و اتحادو اتفاق بوده است. «۱»)
جشنهای ایران باستان به ۳ دسته تقسیم میشدند، جشنهای سالیانه یا گهنبارها، جشنهای ماهانه و جشنهای متفرقه این جشنها یادگاران نیاکان آریایی ما بودند که متاسفانه در طول تاریخ به علت جبر زمان و تعصبات بسیار از بین رفته و هم اکنون نمونههای بسیار اندکی در جامعه ایرانی باقی مانده است.