در ذهن اجداد ما در سراسر عالم هستی، موجوداتی که در کنار ما زندگی میکردند اما قادر به سخنوری نبودند اما با یکدیگر به راحتی ارتباط برقرار میکردند به نوعی جادویی و فراطبیعی محسوب میشدند. …
در ذهن اجداد ما در سراسر عالم هستی، موجوداتی که در کنار ما زندگی میکردند اما قادر به سخنوری نبودند اما با یکدیگر به راحتی ارتباط برقرار میکردند به نوعی جادویی و فراطبیعی محسوب میشدند. انسانهای اولیه این موجودات را به شکل عناصری مقدس یا تضمینکننده شانس در زندگی باور داشتند و با کشیدن نقش آنها بر روی پوست خود یا ابزارهایشان، استفاده از پوست، استخوان یا حتا دندانهای آنها به شکل زیورآلات به عنوان عناصری مقدس و ضامن شانس و قدرت در شکار، نبرد یا حتا کشاورزی استفاده میکردند.
تمدن چین باستان (که متاسفانه بنابر دلایل متعددی که پیشتر بررسی شد) فرهنگی بسیار غنی و قدیمی دارد که در آن بر اساس اعتقادات تائوئیسم و بودیسم، و حتا اعتقادات چینیان باستان پیش از پیدایش این ادیان، به طبیعت، گیاهان و حیوانات توجه بسیار شده است و در نظر مردم چین باستان حیوانات زیادی که در این بخش وسیع کره زمین زندگی میکردند و میکنند، هر یک ویژگیهای اساطیری و جادویی دارند که در هنگام نیاز، انسان درستکار میتواند برای کمک به این موجودات قدرتمند رجوع کند.