روزنامه اعتماد نوشت:- «بچهام رو باید با دستای خودم بفرستم زیر خاک. بچه نازنینم رو باید با دستای خودم بفرستم زیر خاک.» فریاد این مادر، ظهر روز دوشنبه ۲۲ دی ۱۴۰۴، در گوش تمام خانوادههایی که جلوی ساختمان پزشکی قانونی کهریزک منتظر شناسایی اجساد عزیزانشان بودند، پیچید. دیر یا زود، آنها همچنین ضجهای میزدند وقتی جوانانشان را لابهلای ان همه چهره بیجان پیدا میکردند و کد آبی رنگ ۵ رقمی ثبت جسد را کف دست یا روی مچشان مینوشتند تا در بهشتزهرا، کد را نشان بدهند و جسد را برای دفن تحویل بگیرند.
ملت هنوز نمیداند برای آنهایی که پشت نقاب اعتراض و همراهی با مردم، مامور انتظامی و امنیتی را آتش زدند و سر بریدند و حالا دهها جنازه سوراخ شده و بدون سر در سردخانههای امنیتی به جا مانده، چه اسمی انتخاب کنند. قساوت از هر طرف باهر لقب، تحت پوشش هر عنوان جنایت است علیه بشریت.