گروه ورزشی: حرفــهاي شدن فوتبال، خبــري باورنكردني است. اين را تجربه 17سال شعارزدگي ميگويد. حتي اگر خبرها حاكي از آن باشد كه فدراسيون فوتبال با تصويب قانوني، قصد دارد از ليگ نوزدهم مانع حضور تيمهاي بدهكار در مسابقات شود، حتي به قيمت يك رقمي شدن تعداد تيمها.
به گزارش بولتن نیوز به نقل از جوان آنلاین، ادعاي حرفهاي شدن فوتبال از ليگ نوزدهم سنگ بزرگي است و سنگ بزرگ، از قديم الايام نشانه نزدن بوده و هست. اين نه بدبيني، كه تجربه است. تجربهاي كه براي فوتبال ايران از سال80 كه ژست حرفهاي شدن به خود گرفت بارها و بارها تكرار شدهاست. تكرارهاي پرتعداد و بينتيجه! سال 80 مرحوم ناصر حجازي گفت: «فوتبالمان حرفهاي نشده فقط شماره پشت بازيكنان از فارسي به انگليسي تبديل شدهاست.» و حالا پس از 16 دوره قرار است با كم شدن عدد تيمها حرفهاي شويم! گويا فكر ميكنيم فقط با تغيير سطحي ميتوان حرفهاي شد. گفته ميشود كه اين بار قرار است قانون اجرا شود اما قانونهاي زيادي طي اين سالها گذاشته شد كه قرار بود به مرحله اجرا در آيد. يكي پس از ديگري در دقيقه90 يا دور زده شد يا با تبصره و بندي كه اصل آن را زير سؤال ميبرد و حكم پله فرار داشت، به هيچ انگاشتهشد.
حرفهاي نميشويم
حرفهاي شدن تنها به قانون برنميگردد. بلكه اين نگاهها به فوتبال و تيمداري است كه بايد تغيير كند و تا زماني كه نگاهمان به فوتبال باشگاهي تغيير نكند، حرفهاي شدني در كار نيست. حتي اگر سازمان ليگ و فدراسيون فوتبال قانون آن را تصويب كرده و مهر كنند. فوتبال باشگاهي ايران از همان ابتدا به بيراهه رفت. همان زمان كه عدهاي تصور كردند حرفهاي شدن در افزايش صفرهاي رقم قرارداد بازيكنان است. تصور اشتباهي كه بسياري آن را ناديده گرفته و برابرش چشم بستند تا امروز رقم بدهي دو باشگاه نامدار پايتخت روي هم به 330ميليارد تومان برسد! رقمي هنگفت و نجومي كه كدام يك توان پرداخت آن را دارند؟ پرسپوليسي كه هنوز در پرداخت پاداش و رقم قراردادهاي سال گذشته بازيكنانش مانده و براي پرداخت بدهي مانوئل كاسه گدايي مقابل هوادارانش گرفته يا استقلالي كه با مطرح كردن پرسپوليسي بودن وزير به دنبال گرفتن سهمي بيشتر از بيتالمال است؟ اما مگر مشكل تنها سرخابيهاي پايتخت هستند؟ مگر بيخگوش مدعيان تهراني، نفتيها كاسه چه كنم، چه كنم به دست نگرفته و پشت در اين وزارتخانه، آن وزارتخانه بست ننشستهاند براي گرفتن مطالباتشان. يا تبريزيهاي پرشور بابت همين بدهيها نبود كه از گرفتن بازيكن در فصل نقل و انتقالات محروم شدند؟ اين تازه وضعيت تيمهاي مطرحي است كه شايد شرايطي بهتر از سايرين داشته باشند. ساير تيمهايي كه گاه براي رفتن به شهرهاي ديگر هنوز روي سفرهاي زميني با اتوبوس حساب ميكنند و حتي پول و اعتبار گرفتن بليت هواپيما را هم ندارند! با اين اوصاف، تا ليگ نوزدهم كه هيچ، تا ليگ بيست و نهم هم آيا تواني براي حرفهاي شدن داريم؟
با كسي تعارف نداريم