گروه هنرهای تجسمی: «مجسمهسازی کهنترین و همزمان نوآورترین قالب هنری جهان است. رسانهای که بهواسطه خصلتهایی چون ویژگی سهبعدی، گسترش در محیط، سیطره بر فضای ملموس، بدنمندی و ادغام زمان، «تجسد هنری فضا»ست. در کشور ما، مجسمهسازی هرچند شاخهای نوپاست، اما در عرصه تجارب هنری رشدی چشمگیر داشته، در پیوند با جامعه موفق بوده و از سویی پویاترین دوسالانههای هنری ایران را رقم زده است.
به گزارش بولتن نیوز به نقل از روزنامه شهروند، امروز، هنرمند ایرانی در وضعیتی به آفرینشگری میپردازد که پیوسته خاستگاه و دغدغههای وطنی خود را در نسبت با تحولات برقآسای جامعه جهانی و موج فراگیر «جهانیشدن» میسنجد. ازیکسو «وضعیتی» که هنرمند ایرانی در آن قرار گرفته، پیوندی مستقیم با تسلسل اندیشه غربی ندارد و از سوی دیگر، خاطره قومی هنرمند ایرانی رنگباخته و پیوند او با سنن تصویری زادگاهش تا حد زیادی گسیخته است.