روستانشینان 41 روستای استان خوزستان را ترک کردند تا خانه ها، مزارع و مراتع شان در اختیار پروژه ساخت سد گتوند علیا قرار گیرد و در زیر دریاچه سد مدفون شود اما سهم این تعداد روستایی از پروژه ساخت سد، کوچ اجباری از روستا به حاشیه شهرها، آوارگی، از دست دادن زمین های کشاورزی و در نهایت فقر و بیکاری بوده است.
به گزارش بولتن نيوز به نقل از مهر، وقتی از
16 سال پیش عملیات ساخت سد گتوند در استان خوزستان به عنوان پر هزینه ترین و بزرگترین
پروژه سد سازی در ایران آغاز شد، اهالی 41 روستا که قرار بود در آب دریاچه سد غرق شوند،
نمی دانستند چند سال بعد باید همه زندگی خود را در روستا بگذارند و از آنجا بروند به
جایی که دیگر نه می توانند زمین کشاورزی داشته باشند نه چراگاهی برای دام.
تا اینکه برای افتتاح سد که باید در سال 92 انجام می شد، به
تعدادی از روستاییان گفتند، براساس قانون باید برای انجام این پروژه ملی با
شرکت آب و نیرو به عنوان سازنده سد گتوند در خوزستان همکاری کنند و از
روستاهای خود خارج شوند تا آب سد، خانه آنها را پر کند.
