گروه سینما و تلویزیون: صدا یک پدیده فیزیکی، زیستی، اجتماعی و البته سیاسی است. فیزیکی است وقتی صحبت از امواج صوتی است، زیستی است وقتی پای تارهای صوتی در میان است، اجتماعی است وقتی حامل پیام است و البته هم اجتماعی و هم سیاسی است، وقتی قرار است صدای کسی شنیده شود یا صدای کسی شنیده نشود. ناگفته پیداست که هر جامعهای از افراد، گروهها، احزاب و دیدگاههای گوناگون، متضاد و گاها متناقضی تشکیل شده است. از اینرو اگر اثری قصد بازنمایی فقط یک دیدگاه را داشته باشد، آن را تک صدایی و اگر بیش از یک صدا را فریاد بزند چند صدایی است.
به گزارش بولتن نیوز به نقل از پایگاه تحلیلی خبری رسانه انقلاب، حاتمی کیا کـارگردانی است که بیشتر آثارش در ژانرهای اجتماعی ساخته شده و تلاش وی معطوف بـه رصدکردنِ اوضاع اجتماعی- سیاسی ایران در دورههای مختلف پس از انقلاب با محوریت جنگ و اتفاقات پس از آن بوده است. وی اگرچه فیلمهایش روایت مستقیم و غیر مستقیم جبهه و بچههای جبهه است، اما در همه آنها نیم نگاهی هم به جبههبندی اجتماعی داشته و سعی نموده است تا در خلال فیلمهایش اثری چندصدایی تولید کند. بنابراین، آثار وی این خاصیت را خواهند داشت که از دریچه آنها بـه نحوی جزیی و نسبی، صداهای موجود در جامعه ایران را مورد بررسی قرار داد.
حاتمی کیا، کاظمِ آژانس شیشهای را ساخته است تا بیمحابا مظلومیت امثال عباس را فریاد بزند. عباس نماینده رزمندگانی است که به تعبیر فیلم “این وسط گوشت قربونین
ارتفاع پست در چکیدهترین شکلاش صدای آدمهایی است که به آخر خط رسیدهاند و در ذهن خود ناکجا آباد را تصویر میکنند. حاتمی کیا در این فیلم بر طبل فقر و ناتوانی اقتصادی میکوبد.
کارگردان برای نمایش شرایط خاص زندگی زنان فیلم اپیزودیک میسازد تا درماندگی زنان را در این که باید بین مادر بودن و سایر نقشهای اجتماعی یکی را انتخاب کنند به صدا درآورد.