شوخی تارانتینویی با سس مخصوص مصطفی کیایی

«بچه‌راننده» فیلمی غیرطبیعی است، با نامی غیرطبیعی، قهرمانی غیرطبیعی، روایت سینمایی غیرطبیعی. اما جمع اضداد و کنار هم قراردادن عناصر غیرطبیعی...
«بچه‌راننده» فیلمی غیرطبیعی است، با نامی غیرطبیعی، قهرمانی غیرطبیعی، روایت سینمایی غیرطبیعی. اما جمع اضداد و کنار هم قراردادن عناصر غیرطبیعی…

گروه سینما و تلویزیون: نخستین مساله‌ قابل اعتنا و تحلیلی فیلم درباره قهرمان فیلم بچه‌راننده است. شخصیت بچه راننده، مرزهای نوجوانی را برای رسیدن به دوران جوانی پشت سر می‌گذارد و با دیدن این فیلم درخواهیم یافت حاکمیت جوانانه در هالیوود پایان پذیرفته و نوجوانان سمبل قهرمانی جدید در مجموعه تولیدات هالیوودی هستند. گویی هر چه سن و سال هالیوود بالا‌تر می‌رود، قهرمانانش کوچک‌تر و جوان‌تر می‌شوند و برعکس سینمای ایران به اقتضای سن و سالش برای جوانان که هیچ، فقط برای بزرگسالان بالای 40 سال فیلم می‌سازد.

شوخی تارانتینویی با سس مخصوص مصطفی کیایی

به گزارش بولتن نیوز به نقل از جام جم آنلاین، فیلم بچه‌راننده (ادگار رایت) در نوع نامگذاری شبیه فیلم راننده (والتر هیل) است. شباهت نام دو فیلم سبب مقایسه می‌شود. دو فیلمی که از نظر مضمون شبیه یکدیگر است، اما قهرمان اولی رایان اونیل (ستاره فیلم داستان) جوان عصیانگری است که بزرگسالان را شیفته رفتار ضد قهرمانانه‌اش می‌کند. در متن فیلم راننده والتر هیل، جوانی خلافکار است که تجربه‌زندگی، هوشمندی و انرژی یک جوان قهرمان را باهم دارد. اما در فیلم بچه‌راننده (ادرگار رایت) تمام ویژگی‌های مطرح شده به قهرمان نوجوانی تفویض شده است.

منبع  : بولتن نیوز

برای مشاهده کامل مطلب کلیک کنید

اشتراک‌گذاری

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *