به گزارش بولتن نیوز به نقل از جام جم آنلاین، آخرین نمونه این آثار فیلم سینمایی «به وقت شام» ابراهیم حاتمیکیا بود که تا همین چندی قبل روی اکران قرار داشت. فیلمی که در زمینه استفاده از جلوههایویژه تجربه رو به جلو و جدیدی بود و میتوان ادعا کرد سینمای ایران را یک گام رو به جلو سوق داده است. البته تا پیش از این هم جلوههایویژه سهم مهمی در بعضی آثار و پروژههای سینمایی داشته است. بهطور مشخص میتوان احمدرضا درویش یا محمدحسین لطیفی را نام برد که نامشان با بعضی از پروژههای سینمایی مانند دوئل و روز سوم گره خورده است. آثاری که جلوههایویژه سهم مهمی در آنها دارند. همه اینها در کنار هم باعث شد تا در آستانه سالروز شهادت دکتر مصطفی چمران و به بهانه یاد دوباره از فیلم سینمایی «چ» ساخته ابراهیم حاتمیکیاسراغ جلوههایویژه میدانی این فیلم و در ادامه به صنعت و صنف جلوههایویژه در سینمای ایران بپردازیم. برای همین به سراغ محسن روزبهانی مدیر انجمن جلوههایویژه خانه سینما رفتیم و با او وارد گپ و گفت شدیم. روزبهانی جلوههایویژه «چ» را میپسندد و در فیلم «به وقت شام» هم با حاتمیکیا همکاری کرده است. همکاری با مجید مجیدی از دیگر تجربههای جدی و مطرح روزبهانی است.
با توجه به اینکه فردا سالگرد شهادت دکترمصطفی چمران است شاید بد نباشد از فیلم «چ» ابراهیم حاتمیکیا استفاده کنیم. این فیلم در سالهای اخیر یکی از بهترین جلوههایویژه را داشت، میخواهم نظرتان را راجع به جلوههایویژه این فیلم بدانم.
قطعا این فیلم از جلوههایویژه خوبی برخوردار است. بخصوص طراحی سکانس سقوط هلیکوپتر که من خودم هم میدانم به اندازه یک فیلم سینمایی زمان و انرژی برده است. این سکانس ترکیبی از همه جلوههای ویژوالی، واقعی، ماکت و نماسازی بود که این تلفیق بسیار مهمی در سینمای ایران محسوب میشود. البته این را هم بگویم که خیلی از صحنههای این فیلم ویژوال بود و به نظر من بهتر بود در ابتدا رئال خیلی از صحنهها ساخته میشد و بعد ویژوال آن را میگرفتند. در فیلم «به وقت شام» آقای حاتمیکیا هم که خودم طراح جلوههایویژه آن بودم صحنهها را بهصورت تلفیقی از رئال و ویژوال درآوردم و با اینکه به نظر میرسید جلوههایویژهاش خیلی هزینه بر بوده، اما ما در آنجا هم با کمبود امکانات مواجه بودیم.