مارک روته، دبیرکل ناتو برای دلجویی و چاپلوسی از ترامپ به هر دری زده، در حالی که هر کسی که ضریب هوشی سه رقمی داشته باشد تا الان فهمیده که ترامپ به قدرت احترام میگذارد و از ضعف سوءاستفاده میکند و به طور معمول کشورهای ضعیف را مورد آزار و اذیت قرار میدهد
جوان آنلاین: مارک روته طولانیترین دوره نخستوزیری را در تاریخ هلند داشت و اگر مااکنون در سال ۱۹۵۵، ۱۹۷۵ یا حتی ۲۰۰۵ به سر میبردیم، شخصیت و غرایز سیاسی زیرکانه او برای پستی که اکنون در اختیار دارد، ایدهآل بود، اما اکنون، جهانبینی او نقطه مقابل آن چیزی است که ناتو به آن نیاز دارد.
از زمان دبیرکل شدن، هدف اصلی روته متمرکز بر حفظ تعهد کامل ایالات متحده به سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) و امنیت اروپا به طور گستردهتر بوده است. اگر این موضوع، مستلزم چاپلوسی بیشرمانه از دونالد ترامپ رئیسجمهور ایالات متحده و از بین بردن تلاشهای اروپا برای دستیابی به استقلال استراتژیک هر چه بیشتر است البته میتوان انگیزه او را درک کرد، اما این موضوع، نشاندهنده درک ناقص روته از وضعیت موجود است. آخرین تلاش او این بود که به پارلمان اروپا بگوید اروپا بدون کمکهای فراوان ایالات متحده نمیتواند از خود دفاع کند و در انتقاد از کسانی که با او مخالفت کردند، گفت که میتوانند به رؤیاپردازی ادامه دهند. اظهارات او را تنها میتوان به عنوان پاسخی غیرمستقیم به سخنرانی مارک کارنی نخستوزیر کانادا، در داووس تفسیر کرد که خواستار اتحاد قدرتهای میانی برای دفاع از منافع و ارزشهای خود در جهانی مملو از قدرتهای بزرگ و غارتگر شده بود و متأسفانه اکنون ایالات متحده نیز در صفوف چنین کشورهایی قرار دارد. البته کارنی در سخنرانی خود هرگز نامی از ترامپ نبرد، اما همه حضار در جلسات مجمع جهانی اقتصاد در داووس سوئیس میدانستند که او درباره چه کسی صحبت میکند و خود ترامپ هم این را میدانست. با این حال، روته به هیچ کدام از اینها اهمیت نمیدهد و به نظر میرسد، معتقد است که اعضای ناتو چارهای جز وابسته و مطیع ماندن به ایالات متحده ندارند. در این بین، آنچه اهمیت ندارد، این است که چقدر این کشور عملکردی نامنظم یا حریص داشته باشد.
معضل وابستگی اروپا به امریکا
حداقل چهار مشکل جدی در ارزیابی مارک روته وجود دارد: نخست اینکه روته در مورد توانایی اروپا در دفاع از خود اشتباه میکند. بله اروپا امروزه بیش از حد به ایالات متحده وابسته است، اما این وضعیت دائمی و به گونهای نیست که اعضای اروپایی ناتو نتوانند آن را اصلاح کنند. آنها مجبور نیستند برای توسعه قابلیت نمایش قدرت جهانی خود برای انجام اقداماتی مشابه ایالات متحده یا حتی چین تلاش کنند. آنها صرفاً باید روی افزایش ظرفیت بازدارندگی در جریان حمله به خاک خود یا شکست دادن دشمن در صورت وقوع هر نوع حملهای را توسعه دهند. اگر فعلاً علاقه عجیب ترامپ به گرینلند را نادیده بگیریم، تنها تهدید نظامی جدی برای اروپا از جانب روسیه است. اعضای اروپایی ناتو بیش از سه به یک از نظر جمعیت و تقریباً ۱۰ به یک از نظر تولید ناخالص داخلی با روسیه اختلاف دارند و هر ساله بیشتر از روسیه برای دفاع هزینه میکنند، اما آنها این پول را چندان کارآمد خرج نمیکنند. با این همه این ادعا که اروپا فاقد امکانات اولیه برای ایجاد یک دفاع مؤثر است، نادرست است. در این بین، مزایای دفاعی ایجاد شده ناشی از جنگ پهپادی را هم میتوان به این موارد اضافه کرد. در این صورت مشخص میشود که یک دفاع قوی اروپایی که به شدت به کمک ایالات متحده وابسته نباشد، همانطور که اخیراً چندین تحلیلگر جدی دفاعی نیز به آن اشاره کردهاند، دور از دسترس نیست.