وقتی بحث از طمع در بازی کردن میشود، معمولا سخت میتوانیم مثالی به جز سری بازیهای دارک سولز و کلا آثار هیدتاکا میازاکی پیدا کنیم. این بازیها لزوما سخت نیستند، بلکه صبر و تلاش زیادی …
وقتی بحث از طمع در بازی کردن میشود، معمولا سخت میتوانیم مثالی به جز سری بازیهای دارک سولز و کلا آثار هیدتاکا میازاکی پیدا کنیم. این بازیها لزوما سخت نیستند، بلکه صبر و تلاش زیادی میخواهند تا بتوانید باسهای آنها را رد کنید و اصطلاحا، قلق بازی را یاد بگیرید. قسمت اول بازی Darkest Dungeon نه لزوما سختترین، اما یکی از همین بازیهایی بود که روی همین خط پیروی میکرد. با این تفاوت که Darkest Dungeon نه یک عنوان سولزلایک، بلکه یک بازی روگ لایک بود. قسمت دوم این بازی با نام Darkest Dungeon 2 حالا چند وقتی است که عرضه شده و شاید از خیلی جهات با بازی اول تفاوت داشته باشد، اما همچنان طمع شما را به چالش میکشد!