گروه دانشگاه خبرگزاری دانشجو-محسن عبدالعلیپور، ماه های پایانی 94 بود که وزرات بهداشت نسخه جدیدی برای پرستاران پیچید و با ارائه طرح موسوم به “تربیت پرستار بیمارستانی” جامعه پرستاری را در بهت و شوک فرو برد. قرار بر این بود بيمارستانهايي که توانايي و امکانات لازم را دارند وارد فاز آموزشي شوند و امکانات و شرايط بيمارستانها براساس شاخصهايي که از سوي وزارت بهداشت تعيين ميشود توسط دانشکدههای پرستاری مورد بررسي قرار گيرد. بر اساس اين طرح، بيمارستانهايي که داراي امکانات در زمينه آموزش هستند، ظرفيت خود را اعلام ميکنند تا تفاهمنامه همکاری بين اين بيمارستانها و دانشکدههای پرستاری امضا شود تا دانشجويان پرستاری حوزه بالينی، کارآموزی و کارورزی خود را در بيمارستان بگذرانند.
وزارت بهداشت به بهانه جبران کمبود نیروی پرستاری اجرای این طرح را در دستور کار خود قرار داد و برنامههای ویژهای را برای عملیاتی شدن آن آماده کرد اما هنوز این طرح به مرحله اجرا نرسیده بود که با موج گسترده مخالفت پرستاران روبهرو شد و منتقدان اجرای چنین برنامههایی را چالش جدی برای حوزه سلامت میدانستند. با شدت گرفتن اعتراضات در جامعه پرستاری نسبت به این طرح، وزارت بهداشت از روسای دانشگاه ها و دانشکده های پرستاری درخواست کرد تا نظرات خود را نسبت به این طرح اعلام کنند. در همین راستا نشستی در اصفهان برگزار شد. اساتید نهایتاً مصوبهای با عنوان “توسعه همکاری بیمارستان ها و دانشکده های پرستاری” دست یافتند که مورد قبول وزرات بهداشت هم واقع و جهت اجرا به دانشگاه ها ابلاغ شد.